Odejście ojca miało ułatwić życie, funkcjonowanie. Lecz niestety skomplikowało się bardziej niż mogli to sobie wyobrazić. Przez jeden głupi testament. Jakim cudem ojciec zdążył napisać i dostarczyć do odpowiedniego urzędu? Jak mu się to udało? Kiedy to zrobił, że się nie zorientowali? Kiedy ów urzędnik do nich podszedł, po uroczystości pogrzebowej, Richard nie ukrywał zaskoczenia. Tego nie było w planie. Czyżby ojciec coś przeczuwał? Nie miał pojęcia. Warunki Testamentu zmuszeni są przestrzegać, ale mogą też złamać, decydując się konsekwencje z tego wynikające. Czy warto ryzykować? Rozmyślał nad tym jak wracali do domu. Teraz byli w trakcie przegadania tego. Marzenia, nadal pozostawały snem. Nie mogły w pełni się zrealizować.
Richard zalecił bratu wyrzucić z siebie cokolwiek mu na wątrobie leżało. Powrót do Ministerstwa. Wrócić na powrót do Komnaty Badań Mózgu. Mógłby. Ministerstwo znacznie lepiej płaci niż utrzymanie się z samego sklepu i handlu. Richard widział te różnice. Poparłby brata, ale jak sam Robert zauważył, to nadal nie jest możliwe.
- Przez ten pieprzony Testament starego…Robert nie musiał tłumaczyć. Richard wiedział. Problemem mógł być nadal mugolak na stanowisku Ministra Magii. Sięgnął po swoją szklankę z alkoholem, jeżeli brat postanowił wrócić na miejsce i mu podać. Od razu Richard upił łyk i strzepnął popiół z papierosa do popielniczki.
- Jakim cudem go sporządził, że nie zorientowaliśmy się? Nie dawał Ci jakichś podejrzanych sygnałów w tej sprawie?
Zapytał brata, jako że to Robert mieszkał tutaj od zawsze. Może jednak coś zauważył? Czy może ojciec wykazał się takim sprytem, jakby przewidział, do czego mogą być zdolni jego synowie? Albo jeden z nich? Czy może ten sposób myślał, że zabezpiecza rodzinę? Swoje dzieci? Dlaczego nie pomyśleli o tym wcześniej, aby ojca zmusić do napisania testamentu z korzyścią dla nich obojga? Bez kolejnych zakazów? Bądź do podpisania dokumentu?
Kolejne słowa brata, zwróciły uwagę Richarda. Nobby Leach.
- Może trzeba mu pomóc? Tylko to nie pomoże Ci wrócić do pracy w Ministerstwie.
Westchnął i zaciągnął się papierosem. W sumie zauważył, że już go wypalił, więc zgasił w popielniczce.
- Tak. Słyszałem. Musiałem też nieco o tym poczytać, gdyż zaczepiali mnie w pracy z pytaniami na temat tych Mistrzostw Świata i tego naszego Ministra. Wiedzą, że ja z Anglii pochodzę. Jeżeli faktycznie Leach maczał w tym palce, albo nawet i nie, to nie postawili mu zarzutów? Nie zrobili nic w tym kierunku?
Dopytał. Jak to dokładniej mogło wyglądać od tutejszej strony. W tym kraju i w mieście mówi się prawie codziennie na temat Brytyjskiej polityki. Każda prasa może pisać. Richard miał informacje tylko ze słyszenia i od Proroka Codziennego.
W przeciwieństwie do Roberta, Richard interesował się sportem. Choć nie mógł brać udziału w drużynie szkolnego Quidditha, to chociaż chodził na każde szkolne turnieje, na które mógł. Był kibicem. U niego problemem nie był lęk wysokości, ale utrzymanie równowagi na miotle w powietrzu, jak i w ruchu.