Robert taki właśnie był. Ten kij, który zdaniem Stanleya znajdywał się w jego czterech literach, nie trafił tam w wyniku ostatniego wyjazdu do Francji. Owszem, wyjazd ten miał pewien wpływ na jego osobę, ale nie był on aż tak duży. Nie zmienił wiele. Nie wpłynąl również na to, co dla Mulcibera było charakterystyczne. Stosunkowo krótka znajomość, która łączyła Mulcibera z synem, nie pozwoliła temu drugiem zaobserwować pewnych rzeczy; pewnych wniosków wyciągnąć.
Czy najbliższe dni miały to zmienić?
Zachowanie Stanleya poniekąd go zaskoczyło. Starał się jednak nie dać tego po sobie poznać. Zamiast komentować, przeszedł do tego, czym chciał się zająć - do wyjaśniania spraw, zadawania pytań. Układania sobie w głowie wszystkich tych wydarzeń, które miały miejsce w Londynie. Potrzebował to nadrobić. Każda jedna rzecz mogła mieć w tym przypadku duże znaczenie. Niewiedza potrafiła być bolesna.
Skoro Stanley położył na stole paczkę papierosów, poczęstował się jednym. Odpalił go, słuchając co syn miał do powiedzenia. Kiedy ten zapytał o popielniczkę, przy pomocy różdżki przywołał na biurko kolejną szklankę. Musiała im wystarczyć. Niczym lepszym, bardziej odpowiednim, w tym miejscu nie dysponował. Niestety.
- Chestera? - zainteresował się, zachęcając Stanleya, żeby powiedział na ten temat coś więcej. Każda informacja mogła okazać się na wagę złota. Zwłaszcza, jeśli zostałaby następnie odpowiednio wykorzystana. Robert zaś nie wątpił w to, że z otrzymanych informacji byłby w stanie zrobić odpowiedni użytek. A i na Chestera był w ostatnim czasie zwyczajnie cięty. Podczas wizyty w posiadłości Mulciberów, mężczyzna miał czelność grozić mu różdżką. Nad czymś takim nie przechodziło się tak po prostu do porządku dziennego. Nie zapominało się. Nie zachowywało się tak, jakby dane zdarzenie nie miało miejsca. - Zaraz do tego wrócimy. - dodał, dając Stanleyowi znać, że będzie chciał dowiedzieć się więcej. Za chwilę. Na ten moment interesowały go inne sprawy. - Nikt nie widział Ciebie z tym... prezentem dla Harper? Nie zostawiłeś śladów? - upewnił się. Bo dla niego było jasne, że w przypadku takiego prezentu, będąc chcieli wszystko sprawdzić. Zbadają każdy trop. Każdą jedną poszlakę. Nie mogli sobie pozwolić na to, żeby przez drobne niedociągnięcie, cokolwiek się po prostu... cóż, zjebało. Lepsze określenie nie istnieje. - I odnośnie ministerstwa... o czymś powinniśmy wiedzieć? Jakieś tematy są szczególnie gorące? - w zasadzie to nie tylko w kontekście ministerstwa. W grę wchodziło znacznie więcej kwestii. Od czegoś trzeba było wyjść. Wyznaczyć punkt, który będzie stanowił początek. Nawet jeśli nie był już za to wszystko odpowiedzialny w kontekście organizacji, nie zamierzał siedzieć i tak po prostu czekać na pozostałych. Czekać na ich decyzje. Ich działania. Wszystkiemu biernie się przyglądać.
Nie było to w jego stylu.