Kruk Elliotta

Przez niechlujne rozedrganie pisma na pierwszy rzut oka zdawać się mogło się, że list pochodzi od trefnisia próbującego podszyć się pod nadawcę, lecz po dłuższym wczytywaniu się w jego treść nie pozostawał nawet cień wątpliwości, że wyszedł on spod ręki wzburzonego Perseusa.

Londyn 01.04.1972

Elliotcie,

Widziałeś się z Eunice? Od rana nie mogę złapać z nią żadnego kontaktu. Szukałem jej w Wiltshire, ale Rosemary Cottage stało puste. W Mungu dostałem tylko strzępki odpowiedzi. Wiem tylko tyle, że pokłóciła się z moją matką na tyle poważnie, że w ruch poszły różdżki - a przynajmniej tak twierdzi ta stara manipulantka. Nie wiem nawet o co poszło, sądziłem, że odkąd wyprowadziliśmy się z Grimmauld Place i przestały mieć ze sobą ciągły kontakt, to ich stosunki się ociepliły. Wiem, co sobie teraz myślisz - że nigdy nie wyzbyłem się naiwności! Powinienem być w domu częściej i częściej brać sobie do serca jej sugestie. Zrozumiem, jeśli nie chce mnie teraz widzieć, albo nawet nigdy, ale będę stać po jej stronie bez względu na wszystko. Zawsze przecież stałem.

Elliocie, błagam, powiedz mi, jeżeli coś wiesz. Tak bardzo ją kocham martwię się o nią. Nie wybaczę sobie, jeśli coś jej się stało.

Odchodzący od zmysłów,

Percy