O ile w ostatnim czasie zwaliło mu się na głowę sporo spraw, to teraz, w tym konkretnym momencie, miał możliwość skupienia całej swojej uwagi na Nicholasie. Umawiając się na to spotkanie, zadbał o to, żeby przypadkiem nikt i nic im nie przeszkodziło. Chciał na spokojnie porozmawiać. Wyjaśnić pewne kwestie - przynajmniej na tyle, na ile uważał, że może sobie pozwolić.
A przecież zawsze stawiał wyraźne granice.
Skoro Nicholas zszedł z tonu, zmianie uległo również nastawienie Roberta. Nie potrzebował przeprosin. Jedynie trzymania się zasad, które ustalone zostały... w zasadzie dawno temu. Przed wielu laty. W zupełnie innych czasach, jeśli oceniać to przez pryzmat tego, co wydarzyło się w ostatnich miesiącach.
Temat Rodolphusa został odhaczony. Załatwiony. Nie wpłynęło to jednak na wątpliwości, które musiały nadal tkwić w Nicholasie. Obawy? Drążył. Pytał. Badał jego reakcje. Było tak jakby Mulciber widział przed sobą siebie samego. Może nie identycznego, ale uderzająco podobnego.
Kiedy znalazł się w takim położeniu?
W jaki sposób do tego doprowadził?
Nie był głupi. Oczywiście bez trudu połapał się w tym, do czego Travers zmierzał. Jaki temat zdecydował się poruszyć. O co konkretnie pytał. Tylko ile zamierzał mu powiedzieć? Jak daleko w tym wszystkim zajść?
- Zaufanie to coś, co można szybko stracić, ale buduje się latami. - nieśpiesznie udzielił odpowiedzi na pytanie. Odpowiedzi mało konkretnej. Bo czy Nicholas to zaufanie utracił? Tego nie sprecyzował w pierwszym momencie. Wyjaśnił dopiero po chwili. - W chwili obecnej nadal Ci ufam, Nicholasie, tak samo jak do tej pory.
Czyli w ograniczonym zakresie. Pełne zaufanie najprawdopodobniej nie było czymś, do czego Robert był zdolny. Miał przed tym dość spore opory. Czy były one uzasadnione? Czymś podyktowane?
Upił łyk alkoholu, rozważając przy tym wszystkie za. Każde jedno przeciw.
- Jeśli pytasz mnie czy jestem tym człowiekiem, który został przed kilkoma dniami ukarany przez naszego Mistrza, odpowiedź będzie twierdząca. Gwarantuje przy tym, że nie zrobiłem niczego, niczego takiego robić nie planuje, co zaszkodziłoby naszej sprawie. - wreszcie zdecydował się na takie rozwiązanie. Na takie przedstawienie sprawy. Ile więcej chciał wiedzieć Nick? Czy on sam mu nadal ufał? Po ten informacji będzie postrzegał Roberta w ten sam sposób? Starał się oczytać reakcje.
Wiele dałby za to, żeby móc teraz wedrzeć mu się do myśli.
Znaleźć niezbędne odpowiedzi.
Takie, które zapewnią spokój. Ukoją nerwy. Pozwolą mu ocenić sytuacje. Określić jednoznacznie swoje położenie. Odsłanianie się nie leżało w jego naturze. Nie czuł się z tym komfortowo. Czasami jednak trzeba było przekraczać swoje granice i wykonać krok na nieznane, niepewne wody.