Nie był człowiekiem, który zwykł tłumaczyć się ze swoich działań. Podejmowanych decyzji. Przedstawiać z wyprzedzeniem wszystkie swoje plany. Z reguły większość rzeczy zachowywał wyłącznie dla samego siebie, od innych oczekując zaufania oraz elastyczności. Akceptowania tego, w jaki sposób wyglądały sprawy. Wykonywania powierzonych zadań. Bez pytań, bez protestów. Bez szukania przysłowiowej dziury w całym.
W świetle tego poniekąd zabawnym było to, jak małej grupie osób ufał on sam.
Jak niewiele osób rzeczywiście do siebie dopuszczał.
Siedząc za swoim biurkiem, obserwował Rodolphusa. Uważnie studiował każdy jego ruch. Każdy jeden gest. Czy to wciąż był ten pozornie ułożony dzieciak, z którym poznali się jakieś dwa lata wcześniej? Coś jakby wisiało w powietrzu. Coś było nie tak.
Robert to wyczuwał.
Poprawnie. Prawidłowo.
Nie pomylił się w tym temacie, o czym poinformowały go słowa wypowiedziane przez Lestrange’a. Zadane przez niego pytania. A więc to tutaj był pies pogrzebany? Pozwolił na to, żeby przez moment na jego twarzy zagościł uśmiech.
Czy to było…rozbawienie?
Tak bardzo do niego niepasujące. Tak bardzo kłócące się z obrazem Roberta, jaki Rodolphus mógł stworzyć w swojej głowie w oparciu o wszystkie te wcześniejsze interakcje. Każde jedno spotkanie, jakie odbyli.
– Czasami to wyższa konieczność. Nic osobistego, Rodolphusie. - udzielił mu odpowiedzi tak po prostu. Z miejsca. Bez potrzeby zastanowienia się nad tym, w jaki sposób powinna ona zabrzmieć. Może po prostu czegoś takiego nie odczuwał? Nie wyglądało na to, żeby przejął się jakoś bardziej tym, że stojący przed nim młody mężczyzna, zdawał się być tym wszystkim… zirytowany? Urażony?
W jakiś sposób jednak poruszony?
Czy on w ogóle chciał się teraz zastanawiać nad tym, w czym konkretnie tkwił problem? Na czym on polegał?
– Długo zamierzasz tak stać? - zapytał, pozwalając sobie na to, żeby po tych słowach unieść szklankę do ust. Wlać w siebie niewielką ilość alkoholu. Przyjemne uczucie. Może nawet trochę za bardzo? Może warto było się zastanowić nad tym, czy procenty nie zaczynały mu towarzyszyć zdecydowanie zbyt często?
W końcu łatwo było wpaść w pułapkę, ale wydostanie się z niej… wydostanie się z niej, to już była rzecz dużo bardziej skomplikowana. Znacznie trudniejsza. Nie w każdym przypadku kończyło się to sukcesem. Nie każdemu udawało się wyjść z nałogu.