”Postaram się… Jakoś to poukładam…”. Na odpowiedzi Roberta, w sprawie Henrietty, Richard westchnął. Do końca miesiąca nie zostało wiele czasu. Za dużo problemów się wywiązało przez ich nieobecność, a szczególnie Roberta. Że kilka rzeczy wymknęło się spod kontroli. Prawda, że zachowania niektórych osób, były nieprzewidywalne, zaskakujące. Jak Rookwooda. Richard chyba od dziecka nie miał z nim tak dobrej relacji co jego brat. Nie potrafił sobie wyobrazić, jak mieliby pracować razem, gdyby udało mu się dostać pracę w Brytyjskim Ministerstwie Magii. Ale przynajmniej miałby go na oku. Mogłoby się to udać teraz. Tylko sprawa Juliusa pokrzyżowała znacznie ich plany.
Richard miał być może pomysł odnośnie Henrietty. Wrócą do tego później. Na razie mieli ważniejsze sprawy do omówienia, przechodząc do tematu Stanleya. Dla młodszego Mulcibera było ważne dowiedzieć się, czy bratanek jest śmierciożercą i jak jego osobę oceniał Robert. Potwierdzenie padło, na co Richard skinął głową, przyjmując do wiadomości. Dzięki temu, znał już kolejnego śmierciożercę. Ważniejszego dla niego, z którym współpraca będzie owocna. Richard doceniał to, że brat przestał zatajać przed nim tak istotne informacje. Choć sam od niego tego nie wymagał, miło że sam zdecydował się zdradzać jak najwięcej informacji. Tajnych, dotyczących ich organizacji. To także pozwoli Richarda przygotować na nieprzewidywalne, skoro zamierza tutaj wrócić na dłużej.
- Przyznać Ci muszę, że chłopak nie mając pewnie pojęcia o tym, czy wiem, albo jak dużo na temat Śmierciożerców, próbował mnie nakierować okrężną drogą. Nie mówił niczego wprost. Zdobył moje uznanie. Nie wygadał się jak ten… Lestrange.Cisnęło mu się jakieś przezwisko czy przekleństwo na temat Rodolphusa, ale powstrzymał się od tego. Stąd na chwilowa przerwa. Nawet przy niej wypuścił ciężko powietrze, jakby ciężko było mu nadal zaakceptować fakt, że Robert podjął z tym dzieciakiem tak ścisłą współpracę.
- Zapewnił, że nie ma to związku z Juliusem. Ale bardziej z waszej organizacji. Wciąż mówi się o Beltame. Albo od tego się w ogóle zaczęło, że Ciebie tam nie było. W organizacji zrobił się… podział? Bo na pewno nie wszyscy stoją po jednej stronie. Ostrzegł mnie, że jeżeli ktokolwiek pozna Twoją tożsamość i lokalizację, mogą chcieć dokonać zemsty samodzielnie, sprzątnąć Cię, a do tego nie możemy dopuścić. Sam dopiero co zdradziłeś mi, że Chester Ci groził. Niedawno też dowiedzieliśmy się o konsultacji Bellatrix z Czarnym Panem. Nie podawał imion, nazwisk, ani tych waszych pseudonimów. Ale sam pewnie dobrze wiesz, kogo masz po swojej stronie? A kogo nie?
Wyjaśnił bratu w skrócie, co przekazał mu Stanley. Zachowując powagę sytuacji. Robert musi odbudować swoją pozycję i coraz bardziej uważać na siebie w swoich działaniach, gdyż kolejny błąd, ściągnie już nie tylko jego samego do piachu, ale i osób z nim związanych.
- Stanley nie chce stracić ojca. Przez Anne, która wam tego najpewniej nie powiedziała, że jesteście rodziną, nie dane było wam tego doświadczyć, zbudować swojej relacji. Teraz macie tę szansę, to jej nie schrzań.
Dodał jako istotna sprawa, gdyż przecież Robertowi zależało mieć syna. Kij już z tym, że ma nieślubnego. Nikt tego nie musi wiedzieć. Ojciec nie wstanie z grobu aby go pouczać. Ważne powinno być dla Roberta, że ma syna, któremu może (choć nie musi) dać swoje nazwisko. Ich ród był i tak dobrze zabezpieczony w przedłużeniu nazwiska, dzięki też synom Richarda. Przy okazji zdradził, iż wie kto jest matką Stanleya. Tutaj nawet nie było potrzeby dużej filozofii, ale szczerze to nawet Richard nie spodziewałby się tego po bracie, który w młodości tak postąpi. Może i nie chodzili z Anne ze sobą jako oficjalna para, a spotykali, dla osób obserwujących z boku, mogło też wyglądać to inaczej.