Uznając za przyjaciela kogoś, kto zaliczał się do grona popleczników Czarnego Pana, w dość krótkim czasie mogło zaowocować nożem wbitym w plecy. Oczywiście nie w dosłownym sensie, prędzej tym metaforycznym. Czarodzieje posiadali wszak znacznie więcej możliwości pozbycia się niewygodnych dla nich osób. Nie potrzebowali sięgać po najprostsze rozwiązania, choć wiadomo - czasami i te mogły okazać się dobrym wyjściem. Zwłaszcza, gdy ofiara się takiego kroku zwyczajnie nie spodziewała. Z tego też względu, choć Robert również darzył Chestera szacunkiem, nie byłby skłonny dopuścić go bliżej siebie, a także bliskich sobie osób. Pewne sprawy należało oddzielić od siebie grubą kreską. Obydwoje zdawali sobie z tego sprawę. Może w przyszłości, w chwili kiedy uda im się doprowadzić do końca rewolucje (z sukcesem), zamiast odejść - każdy w swoją stronę - będą mogli odrzucić na bok tą ostrożność.
Teraz jednak nie było czasu na tego rodzaju dywagacje.
Kiwnął głową w reakcji na słowa Chestera dotyczące kamienicy; standardu jaki prezentowała nieruchomość. Choć starał się nie dać tego po sobie poznać, nie odpowiadało mu w jakich warunkach zmuszony był obecnie funkcjonować. Będąc przyzwyczajonym do czegoś innego, tęsknił za luksusami, którymi jeszcze kilka lat temu mogli cieszyć się członkowie rodziny Mulciber. Wierzył jednocześnie, że kwestią czasu jest odbudowa dawnej pozycji. I oczywiście starał się w tym kierunku działać.
- Nie odmówię. - Zamiast kontynuować temat budynku, zainteresował się papierosem. Pomiędzy napełnianiem alkoholem pierwszego, następnie drugiego tumblera, poczęstował się, papierosa odpalił. Nie był jednym z tych, którym przeszkadzało palenie wewnątrz pomieszczenia. Po części zaskakujące, zwłaszcza w kontekście tego jak bardzo potrafiły drażnić go różne drobnostki. Czasami wystarczyło przesunąć jedną rzecz o dwa milimetry, a jego dopadała biała gorączka.
Dopiero kiedy kwestia papierosa została załatwiona, napełnił drugi tumbler. Szklankę, która w 3/4 wypełniona została alkoholem, podał Chesterowi. Pierw gość, później gospodarz. Tak jak należało. Pewnych zasad starał się zawsze trzymać.
- Dostałeś już listę celów? - Zapytał, płynnie przechodząc tym samym do konkretów. Interesów, którymi mieli się tego dnia zająć. Jednocześnie przeniósł się na drugi z foteli. Ustawiony tak, że znajdywali się względem siebie w odpowiedniej odległości. Nie za blisko, nie za daleko, a i meble zwrócone były do siebie. - Wszystko idzie jak powinno?
Miał nadzieje na uniknięcie komplikacji, które nikomu nie były potrzebne. Może nie całkowite ich usunięcie, ale doskonale zdawał sobie sprawę z tego, jak bardzo istotne było w tym momencie - podczas pierwszej, zorganizowanej akcji - zadbanie o każdy szczegół, każdą drobnostkę. Włącznie z tym, który mógł wydawać się mało istotny. Od tego w jaki sposób potoczą się wydarzenia dnia jutrzejszego, wiele miało zależeć.