Słuchał. Uważnie słuchał tego, co do powiedzenia miał Nicholas. Skupił się na jego słowach. Starał się wszystko odpowiednio układać sobie w głowie. Umieszczać odpowiednie elementy układanki obok siebie. Tworzyć z wolna obraz tego, co miesiąc wcześniej miało miejsce w Kromlechu. Nie przerywał swojemu byłemu uczniowi. Pozwolił mu skończyć, zanim sam zabrał głos. Ponownie się odezwał. Odstawił też na biurko z powrotem szklankę, którą wreszcie udało mu się opróżnić. Nie zamierzał napełniać jej na nowo. Nie teraz.
- Vacca, to... ostatnimi czasy dość interesująca postać. - pozwolił sobie na to stwierdzenie. Co konkretnie miał przez to na myśli? Na ten moment Nicholas mógł co najwyżej założyć, że coś tu było na rzeczy. W jakiś sposób Śmierciożerczyni zdołała ściągnąć na siebie uwagę Roberta. Czy miałoby to dla niej być czymś dobrym? - Miałeś może okazje ją poznać?
Jakkolwiek Nicholas na to pytanie zareagował, nie dostał dość czasu na to, żeby się na ten temat wypowiedzieć. Starczyło go na zwykłe tak, nie. Na skinięcie głową. Robert miał bowiem do dodania więcej. Kolejne pytania. Kolejne kwestie, które chciał poruszyć. Tak po prawdzie, to po tym "raporcie" nazbierało się ich sporo. Naprawdę dużo.
- Moje nazwisko... to brzmi dość niefortunnie, aczkolwiek może wyjaśniać ostatnie wydarzenia. Cały ten chaos, który został wywołany przez młodego Lestrange. - nie podobało mu się to, starał się jednak dobrze ukryć swoje niezadowolenie. Swoje obawy, które odczuwał w związku z tym, iż nazwisko Mulciber padło w Kromlechu. I to w dodatku zestawione z imieniem Robert. Dostało się w ręce kogoś, kto z jego perspektywy nie był godny zaufania. - Wydaje mi się, że Vacca rzeczywiście musiała współpracować z tym... człowiekiem. - sam nie zdecydował się na określenie go mianem Śmierciożercy lub Naśladowcy. Ani tej pierwszej, ani drugiej opcji nie mogli być pewni. Nie chciał w tym przypadku niczego zakładać.
Tutaj pozwolił mu wejść w szczegóły. Powiedzieć coś więcej. Rzecz jasna, jeśli faktycznie coś do powiedzenia miał. Wszystko mogło mieć znaczenie. Nawet najmniejsza pierdoła. Taka, która normalnie nie powinna rzucić się nikomu w oczy.
- Corvus i Pardus rzeczywiście znaleźli się jakby po przeciwnych stronach barykady. Zastanawiało mnie jednak czy w organizacji nie działo się nic więcej. Nie pojawiły się inne konflikty. Nieporozumienia. Przed czymś takim zostałem jakby... cóż, ostrzeżony w ostatnim czasie. - wytłumaczył. Jeśli jednak Nicholas nie miał do powiedzenia niczego więcej, to nie było sensu się nad tym rozwodzić. Były jeszcze inne rzeczy, które czekały. Inne tematy, do których Robert zamierzał przejść później. Za chwilę?
Jednym z nich była reakcja organizacji na to, co wydarzyło się przed Beltane. O ile sam miał już solidne podstawy do tego, aby założyć że sprawa ta nie wypłynęła, nie szkodziło zapytać. Porównać wersji Nicholasa i Stanleya.
- Jest jeszcze sprawa dotycząca wydarzeń bezpośrednio poprzedzających atak podczas Beltane. Sam się tym zajmowałem i szczerze niepokoi mnie to, co udało mi się ustalić w tym temacie na chwilę obecną. - zaczął, przy okazji bawiąc się pustą szklanką. Obracając ją w swoich dłoniach. Czyżby rozważał właśnie ponowne napełnienie jej alkoholem? Jeśli tak, nie wykonał jeszcze żadnego ruchu, który by do tego prowadził. - W naszych szeregach był zdrajca, umieszczony przez samą szefową Biura Aurorów. Słyszałeś coś na ten temat?