A więc była jedną z tych, którzy zdecydowali się tamtego dnia wysunąć swoją kandydaturę? Słysząc to Robert aż się uśmiechnął. Lekko. Nieznacznie. Wizja kobiety obarczonej takimi obowiązkami. Zadaniami. To mogłoby wyglądać niezwykle... interesująco. Zwłaszcza, kiedy była to kobieta tak młoda. Czy w ogóle należało ją określać takim mianem? Nie mogła być przecież starsza od Margaret, a swoją córkę wciąż postrzegał przecież jako dziecko. Jako kogoś, kto nadal miał do pokonania długą drogę.
- Rozumiem, że ona pewne poparcie zyskała? - zadał pytanie. Na spokojnie. Nic nie wskazywało, aby był urażony tym, iż uczeń chciał zająć jego miejsce. Objąć funkcję, którą Robert wcześniej pełnił. Na ile jednak było to prawdziwe? O tym, co siedziało w jego głowie, wiedział tylko sam Mulciber. - Słyszałem, że to Martes ostatecznie otrzymał tę funkcję.
Słyszał, ale żadnej pewności w tym przypadku nie miał. Stanley twierdził, że tak powinno było się wszystko potoczyć. Na to wskazywały wyniki głosowania. Tylko czy na ostatniej prostej nie doszło przypadkiem do jakiś zmian? Nie zdarzyło się coś, co wpłynęło na to, kogo konkretnie zdecydował się wywyższyć Mistrz? Wynieść ponad pozostałych...
Nie potrzebował żadnych informacji na temat nowej Lewej Ręki. O to, aby do takich się dostać, poprosił już wcześniej inna osobę. Nie uważał za zasadne, żeby wciągać w to również Nicholasa. Dlatego jeśli chciał coś w tym temacie powiedzieć, po prostu dał mu do zrozumienia, że nie musiał. Nie teraz. Nie w tym momencie. Mogli przejść do innych tematów.
Chociażby do tych rozłamów, których Nicholas nie zaobserwował.
A także do sprawy kolejnego zdrajcy.
Było tym czymś, nad czym najwyraźniej należało się pochylić. Kolejny taki przypadek, do tego w niezwykle krótkim czasie. Zaskakujące. Robert aż się na moment zawiesił. Skupił się tylko na tej nieszczęsnej szklance, którą uniósł. Powoli obracał w dłoniach.
- To znaczy, że w ostatnim czasie w naszych szeregach mieliśmy dwóch zdrajców. - wreszcie Nicholasa poprawił. Westchnął ciężko. Kiedy to wszystko zdążyło się tak poplątać? Kiedy zrobił się tutaj taki chaos? - Pierwszego pozbyliśmy się przed Beltane, o kolejnej osobie mówisz Ty. Tu i teraz. - odstawił szklankę na stół. Może jednak powinien się złamać? Dolać sobie jeszcze trochę alkoholu? Przecież to wcale nie zaszkodzi. Jeszcze jedna szklanka. Nie więcej. Tak. Podniósł się ze swojego fotela. Obszedł biurko. Podszedł do komody, na której stały te nieszczęsne karafki. Kilka butelek. Wybrał ten sam alkohol co wcześniej. Wrócił do biurka. Zaczął napełniać na nowo swoją szklankę. Nicholasowi dolewki nie zaproponował. Widać było, że nie pił zbyt dużo. Nie śpieszył się z tym. - Niestety nie jest to coś, o czym wiem cokolwiek. Jeśli jednak potrzebujesz uzyskać jakiś informacji, mogę spróbować w tym pomóc. - kiedy napełnił szklankę, odstawił na bok butelkę, ponownie usiadł w swoim fotelu. - Natomiast w temacie pierwszego zdrajcy... tutaj wiemy, że z całą pewnością działał on dla Harper Moody. Na jej polecenie. Nie zdołał faktycznie przeniknąć do naszych szeregów, ale to nieistotny szczegół. Nawet zwykły Naśladowca może narobić problemów. Dlatego tak ważne jest zachowanie odpowiedniej ostrożności. - uniósł do ust szklankę, napił się alkoholu. Niewiele. Zaledwie jeden łyk. Na początek?