Gdyby okoliczności były inne, zwróciłaby uwagę na to, że nie wyglądał w tym momencie najlepiej; że był po trosze wczorajszy. Zaatakowana przez pisarzynę, przez tego dziennikarza od siedmiu boleści, nie miała jednak czasu na to, żeby uważniej przyjrzeć się Parkinsonowi. A że nie śmierdziało od niego tanim alkoholem na kilometr, to i łatwiej było to i owo zwyczajnie przeoczyć. Nie zauważyć odpowiednio w porę,
- Artemius Flis, dziennikarz. Pracuje dla Czarownicy.- nie zdążyła zareagować. Dziennikarz odezwał się pierwszy, lustrując przy tym Aidana uważnym spojrzeniem. Był przy tym znacznie bardziej spostrzegawczy niż Penny, ale niczego nie skomentował. - Rozmawiałem właśnie z panną Weasley o jej zaręczynach. Mamy w planach artykuł, który z pewnością poruszy nasze czytelniczki. Wspaniała historia, prawie że rodem z bajki!
Czy on to mówił na poważnie? Ciężko było stwierdzić. Ocenić. Albo może to sama Penny, nie obyta z mediami, miała pod tym względem spory problem? Nie potrafiła poprawnie odczytać sygnałów. W sumie to nawet nie próbowała. Dla niej priorytetem było pozbycie się tego mężczyzny, zanim napisze tu, pod Zaczarowanymi Różnościami, pełnoprawny artykuł o jej związku z Renigaldem.
Artykuł całkowicie zmyślony. Oparty o informacje wyssane z palca.
- Nie zgodziłam się na żaden wywiad. - zauważyła, zakładając ręce na wysokości klatki piersiowej. Ot, postawa obronna. A do tego te spojrzenie. Niezadowolone. Gdyby wzrok mógł zabijać, gdyby Penny była bazyliszkiem...
- Nonsens! Toć rozmawiamy tutaj od dobrych pięciu minut. Dopiero co pytałem pani, Penelope, o pierścionek. Ponoć miała go pani na niedawnym przyjęciu organizowanym przez państwa Malfoy. - odpowiedział, znów próbując zorientować się czy na prawej dłoni, na odpowiednim palcu, widniał zaręczynowy pierścionek. Niestety, choć Penny pierścionków miała całkiem sporo, na tym konkretnym palcu nie dało się dostrzec żadnego. Tylko czy faktycznie znaczyło to, że zaręczyny się nie odbyły? Skąd w takim razie wzięły się te wszystkie plotki? Czyżby Larson się pomyliła? - Proszę się nie obawiać, Penelope, nie napiszemy o pani nic, co byłob...
Przerwała mu. Weszła w słowo.
- Panie Flis, nie obchodzi mnie co pan napisze. Ani w jakim świetle mnie pan przedstawi. Proszę dać mi wreszcie...
Tyle tylko, że i Flis odpuszczać nie zamierzał. Być może wcale nie mógł? Być może właśnie od tego konkretnego wywiadu zależała cała jego kariera? Był młody. Mógł wreszcie dostać prawdziwy etat! Zostać poważnym dziennikarzem. Prawdziwym dziennikarzem, a nie kolejnym pracownikiem z cyklu podaj kawę i pozamiataj.
- Panno Weasley, proszę się tak nie denerwować. Przecież my tu tylko grzecznie rozmawiamy. - zwrócił jej uwagę, również przy tym wchodząc w słowo. A ona... a Penny myślała, że jeszcze tylko chwila i wreszcie się zagotuje. Aidan, cholero, byś mi pomógł! Przeszło jej nawet przez myśl, kiedy kolejne zabójcze spojrzenie posłała właśnie w kierunku kolegi.