Zamierzał sam o to poprosić. O możliwość wcześniejszego odwiedzenia domu należącego do Nicholasa, możliwość zobaczenia na własne oczy, w jaki sposób wszystko się tam prezentowało. Nie chciał działać na ślepo. Po omacku. Nie było to w jego stylu. Nie czułby się z tym komfortowo. Pewnie. Wystarczająco bezpiecznie.
- Jeśli to nie problem, jestem dostępny przez dwa kolejne dni, na kolejne mam już niestety pewne plany. - poinformował Traversa. Oczywiście, gdyby zaproponowane terminy Nicholasowi jednak nie odpowiadały, Robert postarałby się wszystko odpowiednio poprzestawiać. W taki sposób, żeby ten czas znaleźć w innym terminie, odnośnie którego Niewymowny nie miałby większych, ewentualnie żadnych zastrzeżeń. Ostatecznie przecież to on liczył na pewną przysługę z jego strony. To zaś sprawiało, że był gotów na ustępstwa.
Skoro kwestia udostępnienia mieszkania, a raczej - części piwnicy jaka przynależy do tej konkretnej nieruchomości - została względnie ogarnięta, mogli przejść dalej. Następny temat. Tym razem taki, odnośnie którego Mulciber miał pewien problem. I chyba nie do końca wiedział w jaki sposób należało zacząć. Od czego konkretnie wyjść. Obrócił raz i drugi trzymany w dłoniach kubek. Pozwolił sobie upić kolejne łyki napoju. Przez myśl mu nawet przyszło, że być może powinien to zostawić?
Ograniczyć się jedynie do obserwacji?
- Kilka dni temu był u mnie Twój nowy... współlokator. - wreszcie zaczął, spojrzenie kierując na kubek, zamiast na samego Nicholasa. Przynajmniej chwilowo. Póki jeszcze zbierał swoje myśli. Czy Travers wiedział, że Mulciber był w pewnych kwestiach zorientowany... aż w takim stopniu? - I w związku z tą niezapowiedzianą wizytą, którą zdecydował się mi złożyć, mam pewne, myślę że całkiem uzasadnione obawy odnośnie tego czy aby na pewno wszystko jest z nim obecnie w porządku. - wreszcie oderwał spojrzenie od kubka, przeniósł je na powrót na Nicholasa. Skoro Rodolphus u niego się zatrzymał, można było założyć, że się znają. Prawdopodobnie są ze sobą dość blisko. Na ile? Tak daleko wnikać nie zamierzał. Nie teraz. Być może nie... kiedykolwiek? Zależnie od tego jak zawieje, jak wszystko potoczy się dalej. - Przekroczył w zasadzie wszystkie granice, a z racji na naszą współpracę, domyślasz się zapewne, iż wielopłaszczyznową, muszę mieć pewność, że w najbliższym czasie nie zrobi czegoś... skrajnie lekkomyślnego. Nierozsądnego?
Miał nadzieje, że nie będzie musiał na ten temat mówić niczego więcej. Nie byłoby to dla niego komfortowe. Pewne rzeczy wygodniej było zakopać - gdzieś głęboko i do nich nie wracać. Przecież to nie tak, że kiedyś zdołają powrócić same, a przy okazji strzelą Ci prosto w mordę, przy okazji łamiąc nos. Niczego takiego nie zamierzał nawet brać pod uwagę. Może i błędnie, ale przecież nikt nigdy nie powiedział, że Robert Mulciber nie popełnia błędów.