Ostatni taki grudzień. Ostatnie miesiące, które miał spędzić w szkolnych murach. Zmieniające się pory roku, a także zbliżająca się coraz większymi krokami zima, dobitnie przypominały o tym, jak mało czasu pozostawało do końcowych egzaminów. Do powrotu do rodzinnego domu. Do wiążącego się z tym startu w dorosłość. Nie pozwalały zapomnieć na dłużej o tym, o czym Robert wolałby nie pamiętać.
Doskonale zdawał sobie sprawę z tego, jak będzie wyglądać jego życie za tych kilka miesięcy. Nie było tutaj miejsca na własne wybory. Lata temu wszystko zostało starannie zaplanowane. Razem z Richardem - z akceptacją tego stanu rzeczy, brat miał zdecydowanie większy problem - mieli jedynie za zadanie zrealizować poszczególne elementy tegoż planu. Dostosować się do oczekiwań ojca. Do oczekiwań własnej rodziny.
Tylko czy on sam rzeczywiście chciał od życia czegoś innego? Miał na samego siebie jakiś inny pomysł? Całkiem różny od tego, czego oczekiwał Francis Mulciber?
Zdarzenie, którego świadkiem - podobnie jak wielu innych uczniów - był wcześniej, podczas wspólnego śniadania spożywanego tradycyjnie w Wielkiej Sali, sprawiło że pewnych myśli nie mógł wyrzucić ze swojej głowy. Powracały one raz za razem, uparcie odciągając jego uwagę od książki. Od prawdziwie opasłego tomiszcza, przez którego kolejne strony musiał przebrnąć, aby odpowiednio przygotować się na kolejne zajęcia dotyczące zaklęć i uroków. Czasami przeklinał swoją własną głupotę, zastanawiając się nad tym po jaką cholerę kontynuował je również na ostatnich latach nauki.
Nie był to jedyny wybór, który niekiedy budził u Roberta pewne wątpliwości.
Zerkając na znajdujący się na nadgarstku zegarek, sprawdził godzinę. O tym, że ta nie była obecnie najwcześniejsza, informował naprawdę mały ruch w bibliotece. Dużo mniejszy niż wcześniej. Możliwe, że ominęła go kolacja. Możliwe również, że z wolna powinien już zbierać się do własnego dormitorium. Westchnął ciężko, zamykając książkę. Wróci do tematu jutro. Ten jeden raz mógł zostawić to na później. Ten jeden raz mógł sobie na taki ruch pozwolić.
Podniósł się z krzesła, zabierając ze stolika książkę, pozostawiając natomiast pióro oraz notes w sztywnej oprawie, które mogły na niego chwilę zaczekać. Skierował się nieśpiesznie pomiędzy regały, starając się odnaleźć miejsce, z którego wyciągnął książkę i co za tym idzie - odłożyć ją we właściwe miejsce. Los chciał, że pochodziła ona z regału znajdującego się w pobliżu działu ksiąg zakazanych. Co za tym idzie - w piwnicy biblioteki, rzut beretem od miejsca, w którym to zdecydował się ukryć Anthony.
Dokładnie ten sam Anthony, którego wcale nie szukał, a o którym jednak w pewnym sensie ciągle myślał począwszy od wczesnych godzin porannych.