[11.53 | Norwegia] Forbannet av det evige, lå han i dvale der

Język norweski nie był problemem dla gardła i podniebienia Anthony'ego. Dziedziczenie pobłogosławiło go możliwością zarówno rozumienia jak i używania każdego nowożytnego języka, co w oczywisty sposób predestynowało do pracy w dyplomacji. Apodyktyczny ojciec w swej surowości uczynił coś dobrego dla Anthony'ego i zadbał aby ten nie spoczął na laurach tylko uczył się niuansów lingwistycznych tak czy inaczej. I choć jego oko i zamierzenia były skierowane przede wszystkim w stronę Thomasa - starszego z braci, który uciekł z siostrą Richarda kilka lat temu - obecnie to Anthony traktowany był jako oficjalny dziedzic, a nadzieje w nim pokładane były bardzo, bardzo wysokie.

Widząc kiwanie na boki głowy Richarda, jego nieme ostrzeżenie, zrozumiał je w mig. Zrozumiał, że bezpieczny prywatny pokój wcale nie musi być taki bezpieczny i prywatny. Z drugiej strony ów gest był przyjemny, obiecujący, spoufalający. Łączyła ich teraz tajemnica ukryta pod płaszczem mowy ciała. Wysunął podbródek ku górze, odsłaniając szyję, uśmiechając się w podziękowaniu, choć z zewnątrz mogło to wglądać na gest arogancji angielskiego dupka.

– A zatem– podjął energicznie – Sprawa jest wagi międzynarodowej, powiedziałbym światowej. – spoważniał, skupiając się na twarzy aurora. – Jeden z naszych wybitnych jasnowidzów ustalił, że dla ciągłości kontinuum i uchronienia nas od klimatycznego kataklizmu, czaszka smoka, którą znaleziono na wykopaliskach w równonoc wiosenną, dwudziestego pierwszego marca, czyli cztery dni temu, musi koniecznie znaleźć się w Departamencie Tajemnic. Oczywiście, lepiej byłoby, gdyby ta sprawa została wcześniej dogadana na szczeblu obu ambasad, niemniej w toku przepowiedni było wyraźne wskazanie na fakt, że im mniejsza ingerencja rządu, tym korzystniejsza konkluzja i odsunięcie od siebie zagrożenia. – parafrazował treść dokumentu, który Richard miał przed sobą. Dokumentu podpisanego przez kilka osób, w tym Mulciberowi mogło wpaść w oko jedno nazwisko: Morpheus Longbottom, krukon, który był razem z Shafiqiem na roku, dwa lata niżej od bliźniąt. – Departament Tajemnic wybrał moją osobę na przekazanie tych dokumentów, ze względu na mój magiczny talent językowy. Zostałem zobowiązany do zabezpieczenia artefaktu oraz wyczyszczenia pamięci najemnikowi i zażegnania wszelkich możliwych nieporozumień – przedstawił swoją prośbę, wiedział, że to mogą być bardzo trudne, albo bardzo proste negocjacje. Teraz ruch należał do Richarda Mulcibera.