Sesja rozliczona w osiągnięciu Badacz Tajemnic przez Roberta Mulcibera.
2 lipca 1972
Robert & Richard
Sobota była pełna wrażeń. Nie brakowało kolejnych atrakcji. Po porannym spotkaniu ze Stanleyem, przez długie godziny nie wracał do domu. Zajęty kolejnymi sprawami, zjawił się w kamienicy dopiero późnym wieczorem. Na tyle zmęczony, że postępująca w ostatnim czasie bezsenność, tym razem - wyjątkowo - nie dawała się równie mocno we znaki, co zaledwie dzień wcześniej. Noc wcześniej? Zapalone kadzidło, starannie wybrane spośród licznych produktów, które oferował swoim klientom, szybko pozwoliło mu się zrelaksować. Następnie zasnąć. Dzięki temu w niedziele czuł się zdecydowanie lepiej.
Pożywne śniadanie. Herbata. Nieśpieszne zapoznanie się z najnowszym wydaniem Proroka Codziennego. Niezobowiązująca rozmowa, którą rodzeństwo prowadziło w jadalni. Nic konkretnego. Nic rzeczywiście istotnego. Zwykłe zabicie czasu. Wreszcie rozejście się, każdy w swoją stronę. Zajęcie się swoimi sprawami. Obowiązkami.
Nie było nic dziwnego w tym, że swoje kroki, Robert skierował prosto do gabinetu. Działał zgodnie ze stałym rytmem dnia. Od wielu lat takim samym. Niezmiennym. Łatwo było dzięki temu przewidzieć, gdzie i kiedy należało go szukać - o ile tylko pewne sprawy nie doprowadziły do zmiany planów. Dlatego też, kiedy w jakiś czas później do pomieszczenia zdecydował się zajrzeć Richard, nie było innej opcji. Musiał zastać Roberta takiego jak zawsze. Prawie jak zawsze? Siedzącego za biurkiem. Pochylonego nad jakimiś papierami. Notatkami. Ze szklanką whisky na wyciągnięcie ręki. Popielniczką, o które oparte było zgaszone cygaro. A także z zapalonym kadzidełkiem. Te ostatnie stało kawałek dalej, na komodzie. Umieszczone tuż obok karafek z alkoholem oraz kilku szklanek z grubym dnem typu tumbler.
Nie było ono czymś normalnym.
- Zastanawiałem się, kiedy przyjdziesz. - odezwał się, odrywając spojrzenie od jakiś zapisków. Notatek. Odsunął rzeczy na bok, uporządkował nieśpiesznie swoje biurko. Znajdujące się na nim rzeczy. Wskazał Richardowi na wolne krzesło. Jedno z kilku. Tradycyjne chodziło o te po drugiej stronie biurka. Nie chciał przechodzić w inną część gabinetu. Tak było wygodnie. Przynajmniej dla niego. - Wiem, że wczoraj byłeś w sklepie. Wiem też, że był tam Stanley... i, co się wydarzyło w Ministerstwie. - dał Richardowi dość czasu, żeby ten zdążył podejść do biurka, krzesła, usiąść. Czekając aż ten zajmie miejsce, zabezpieczył tez pomieszczenie. Wygłuszył. Tak aby przypadkiem nic nie trafiło do niewłaściwych uszu. Nie to, żeby nie ufał domownikom, ale...
Dobra, bądźmy szczerzy, Robert nie ufał praktycznie nikomu. Jedynie swojemu bratu. W stosunku do reszty, zaufanie było zawsze mocno ograniczone.
- Rozmawiałeś z nim? Powiesz mi o czym? - zapytał, licząc na to, że Richard podzieli się tym, co sam o tej sprawie myślał.