Nie był Francisem Mulciberem. Choć w pewnych kwestiach podobny do ojca, znacząco się również od niego różnił. W inny sposób spoglądał na pewne sprawy. Chociażby na wybory, których dokonał brat. Nawet jeśli za młodu, na samym początku miał w związku z tym spore wątpliwości, to ostatecznie zawsze starał się Richarda wspierać. I zawsze też starał się wierzyć w jego możliwości. Nie tylko teraz, kiedy potrzebował człowieka o tym profilu. O takim właśnie doświadczeniu. To nie było coś, do czego doszło pod wpływem chwili. Ostatnich wydarzeń.
- Był głupcem. - nie potrafił zignorować słów brata. Nie był w stanie nie zareagować na to, co opuściło jego usta. Nawet jeśli nie zamierzali teraz się nad tym tematem rozwodzić, musiał zareagować. Musiał to skomentować. Podkreślić swoje stanowisko? Zaprezentować spojrzenie? Tylko albo aż tyle. Nie więcej.
Skinął głową, kiedy brat się zgodził. Kiedy zwrócił uwagę na to, że zdążył już przecież zaangażować się w to wszystko. Nie był pewien, co w związku z tym czuł. Nie potrafił tego określić w sposób jednoznaczny. Starał się na tym zarazem nie skupiać. Moment nie był odpowiedni. Priorytety były zupełnie inne. To im należało poświęcić odpowiednią ilość uwagi. Nawet drobne zaniedbania, w późniejszym czasie mogły się zemścić.
- Dobrze. - padło z jego strony. Tylko tyle.
Na kolejne słowa należało poczekać dłużej. Odrobinę. Robert pozwolił, żeby Richard zadał pytanie. Chwilę musiał namyślić się nad odpowiedzią. Nad tym, w jaki sposób do tego podejść. Ryzyko było bowiem olbrzymie, a on był jego bratem. Bliźniakiem. Być może ostatnią osobą, jaką chciał w to angażować. A jednak robił to. Świadomie. Z pełną premedytacją. Czy mógł upaść jeszcze niżej?
- Poczekasz. Daj mi kilka dni, pozwolisz odświeżyć kilka kontaktów. Moje możliwości w Departamencie Przestrzegania Prawa są co prawda ograniczone, ale istnieją. Mogę też wykorzystać inne możliwości. Zakładam, że w inny sposób szefostwo spojrzy na człowieka, za którego poręczy ktoś wyżej postawiony. Za kim wstawi się pracownik o wzorcowym przebiegu kariery... - tyle mógł i tym właśnie z bratem się podzielił. Ile z tego mu wyjdzie? To zapewne pokażą najbliższe dni. Mogło udać się zarówno wszystko, jak i kompletnie nic. Na dwoje babka wróżyła. Mimo wszystko trzeba było wykorzystać każdą opcje. Każdą możliwość.
Gdyby tego nie zrobił, zapewne nigdy by sobie nie wybaczył w przypadku niepowodzenia. W przypadku olbrzymiej straty, która mogłaby mieć miejsce. Mogłaby nastąpić. Bo przecież ryzyko było olbrzymie.