27 października 1971
Theon & Lycoris, przed Ministerstwem Magii
Słowa kierownika Działu Zwierząt Departamentu Kontroli nad Magicznymi Stworzeniami, nadal dźwięczały mu w uszach, kiedy zamykał za sobą ciężkie, drewniane drzwi. Nie do końca docierało do niego wszystko to, co właśnie się wydarzyło. Karne, czasowe przeniesienie do Biura Łączników z Centaurami brzmiało naprawdę abstrakcyjnie. Owszem. Spodziewał się tego, że zostaną wobec niego wyciągnięte pewne konsekwencje. Nie był głupi. Po prostu liczył na to, że w Ministerstwie postąpią tak jak to mieli w zwyczaju względem takich jak on - pogrożą paluszkiem, wymienią wszystkie punkty regulaminu, które złamał, a na samym końcu zadowolą się przeprosinami i obietnicą poprawy. Taką samą obietnicą jak ta, którą miał przyjemność złożyć w przeszłości. Tym razem wszystko potoczyło się jednak inaczej...
Liczący na przedstawienie, pracownicy Ministerstwa Magii jeden za drugim wyglądali na korytarz. Doskonale zdawali sobie sprawę z tego, co właśnie miało miejsce. Tym razem musieli jednak obejść się smakiem. Yaxley zachowywał się aż nazbyt spokojnie. Nie bardzo to do niego pasowało, nie z tego był znany. Można było wręcz pomyśleć, że w międzyczasie znalazł się pod wpływem jakiegoś zaklęcia albo uspokajającej mikstury.
Czyżby łyknął coś na odwagę przed wizytą w gabinecie szefa?
Nie zwracał uwagi na te zainteresowanie swoją osobą. Po kilku sekundach od momentu zamknięcia za sobą drzwi, ruszył w kierunku pomieszczenia, w którym pracował razem z innymi członkami jednostki ds. Łapania Wilkołaków. W głowie pojawiła się kolejna myśl. Potrzebował zapalić, a swoją zapalniczkę oraz papierosy, zostawił na biurku. Wyjście na zewnątrz powinno było pozwolić mu poukładać myśli.
- I jak, Meadowes mocno dał Ci się we znaki? - nie potrzeba było wiele czasu, żeby pierwszy ze współpracowników, spróbował pociągnąć Theona za język. Nie uzyskał jednak odpowiedzi. Zamiast tracić czas na rozmowy, Yaxley szybko przeszukał swoje biurko, zgarniając do kieszeni spodni paczkę fajek i zapalniczkę. Zabrał też znajdującą się na wieszaku kurtkę. Zarzucił na ramiona, zapinać nie zamierzał.
- Straszny gaduła z Ciebie, Yaxley! - mężczyzna zawołał za nim, kiedy nie otrzymał odpowiedzi, tym sposobem żegnając się z blondynem, który bez choćby jednego słowa chciał opuścić pomieszczenie.
- Odwal się, Skamander. - dało się usłyszeć. Słowa zostały wypowiedziane na tyle głośno, że mogły na spokojnie dotrzeć również do osób przebywających w sąsiednich pomieszczeniach. Zawtórował im śmiech.
Najwyraźniej niektórzy czarodzieje uważali tą sytuacje za zabawną.
Zmierzając w kierunku wyjścia, nie bardzo zwracał uwagę na innych. Śpieszył się. Chciał wreszcie móc odetchnąć świeżym powietrzem. A następnie zapewnić sobie dopływ pewnej ilości tego, które zostałoby skażone pewną ilością dymu papierosowego. Po drodze wpadł na jakąś kobietę, przez co ta upuściła dokumenty. Na pewno była zachwycona. Zignorował też kilka osób, chcących się przywitać, porozmawiać. W obecnej sytuacji nie miał na to większej ochoty.
Kiedy wreszcie udało mu się opuścić budynek Ministerstwa Magii, zatrzymał się kilka metrów od wejścia. Tak samo jak mieli to w zwyczaju robić inni czarownicy. Nie była to żadna kryjówka, nic z tych rzeczy. Z kieszeni spodni wyjął paczkę fajek i zapalniczkę. Włożył papierosa do ust. Zapalił. Choć wydawał się nie zwracać uwagi na wszystko to, co działo się dokoła, nie dał się zaskoczyć.
- Jeśli zamierzasz mnie zamęczać rozmową, to możesz już spierdalać, Black. - odezwał się, nie odwracając się w kierunku znajomej. - A jeśli chcesz zapalić, to na Twoje szczęście mam jeszcze jednego.