[Lato 1972] Święto Żniw - Kiermasz (Wątek główny)

Strefa gastronomiczna - Słodkości, a w szczególności kotki

Wybieram Gburka Gbursona do adopcji

Ciężko było powiedzieć, że Lyssa paliła się do tego, by znaleźć się na Lammas. Po prawdzie to w ogóle zapomniała o tym, że tego typu święto powinno mieć należyte obchody, bo brzmiało zupełnie tak samo nudno, jak Ostata. Z pewną niechęcią wspominała rozstawione na Polanie Ognisk stragany i wiejską atmosferę targowiska, która jej zdaniem panowała podczas obchodów. Do tego, Beltane zrobiło swoje. Przez nie nie zainteresowała się Lithą, wybierając o wiele chętniej domowe zacisze kamienicy ojca. Potem czytała tylko w gazetach o wszystkim, co miało miejsce 21 czerwca. O co i rusz podkreślanym szaleństwie Arcykapłanki, które przeplatało się z przebąkiwaniem o statku widmo, który tego samego dnia pojawił się u wybrzeży Anglii. I śledząc te teksty z pewnym zadowoleniem stwierdzała, że dobrze zrobiła pozostawając w domu.

Ale tego dnia jej się zwyczajnie nudziło. Nie trzeba było być orłem, żeby zauważyć że na Pokątnej coś się będzie w najbliższych dniach dziać. Pojawiły się ulotki, a wreszcie zaczęły się przygotowania do wydzielenia przestrzeni, rozstawienia sceny, strefy gastronomicznej i straganów. Fakt, że ten sabat miał się dziać w mieście, obiecywał odrobinę chociaż kultury czy wyższego poziomu, a przynajmniej na to Mulciber liczyła. A jeśli nie, to przynajmniej miała blisko do domu.

Z pewnym znużeniem przesunęła się wzdłuż stoisk, przyglądając pobieżnie temu, co się tam znajdowało, ostatecznie jednak kierując swoje kroki w stronę Słodkości Nory. Nie była głodna, ale z nudów równie dobrze mogła zamówić sobie coś dobrego i zjeść, ale zanim się do tego zabrała, do jej uszu doszło miauczenie. Odwróciła się w kierunku, z którego dobiegały kocie dźwięki i jej oczom ukazały się gotowe do adoptowania futrzane kulki.

- A ty to kto? - zapytała słodkim głosem, pochylając się nad koszykiem i wybierając pręgowanego kota, z ponurą miną. Gburek Gburson, który oceniającą miną oczarowywał niemal natychmiastowo. Szczególnie kogoś takiego jak Lyssa, który gotowy był do ocenienia każdego w zasięgu wzroku.

Utuliła kociaka na rękach, uśmiechając się na przywitanie do Victorii i Laurenta, którzy też kręcili się w okolicy, a Lestrange nawet sama wybierała jednego z kotków. Zaraz to sięgnęła do kieszeni, w poszukiwaniu adopcyjnego datku, na schronisko Figgów.

adnotacja moderatora

Stałaś się oficjalnie właścicielką kota. @Lyssa Mulciber