Na ich barkach spoczywały różne zadania, odpowiadali za różne sprawy. Podział obowiązków nie był tutaj przypadkowy. Wynikał z predyspozycji obydwu mężczyzn. Robert doskonale zdawał sobie sprawę z tego, że pod pewnymi względami daleko było mu do aurora. Nie oznacza to jednak, że uważał samego siebie za osobę gorszą, znajdującą się niżej w hierarchii. Nic z tych rzeczy. Obydwaj byli równie ważnymi elementami całej układanki. Wiele od nich zależało. Musieli ze sobą blisko współpracować.
I robili to, jak widać na załączonym obrazku.
- Hogsmeade? - zainteresował się.
Na ogół starał się nie wtrącać, ale czy na tego rodzaju działania nie było zbyt wcześnie? Choć ich pierwszym celem była ulica Pokątna, wybieranie szerzej znanych miejsc nie wydawało się dobrym posunięciem. Wątpliwości aż nazbyt wyraźnie wybrzmiały przy okazji powtórzonej za aurorem nazwy. Przez moment były też widoczne na twarzy Mulcibera. Nie zdecydował się jednak na nic więcej. Musiał to pierw sobie na spokojnie przemyśleć. Nie było z tym pośpiechu. Żaden atak nie odbędzie się przecież bez wcześniejszej zgody Czarnego Pana. On zaś nie zwykł popełniać błędów.
Robert naprawdę wierzył w nieomylność Toma Riddle'a.
Poczuł pewną ulgę, kiedy Chester skorzystał z popielniczki. Choć nie odezwał się na ten temat ani słowem, nie podobało mu się wcześniejsze strzepnięcie popiołu na podłogę. Ugryzienie się w język trochę go kosztowało. Nie uważał, żeby poruszanie tej kwestii było teraz na miejscu. Nieco się rozluźnił, słuchając tego co auror miał do powiedzenia.
- Naturalnie. Pracuje obecnie nad pewnym systemem... komunikacji. Niebawem wszystko powinno zacząć odbywać się znacznie sprawniej. - podzielił się informacją, nie zdradzając jednak szczegółów. Pewne rzeczy na tym etapie wolał zachować dla samego siebie. Wątpliwe zresztą czy Rookwood zdołałby wystarczająco dużo z tego zrozumieć. Nie był naukowcem.
Tym razem to on wciągnął w płuca dym tytoniowy.
- Uważasz, że to wystarczy? - zapytał, osobiście nie będąc przekonanym co do podjętej przez Chestera decyzji. Obawiał się, że ten kto raz dopuścił się złamania zasad, będzie w stanie zrobić to ponownie. Powinni ograniczyć ryzyko. Nie miał nic przeciwko temu, żeby to ograniczanie polegało na pozbyciu się problematycznych jednostek. - Miejmy nadzieje, że taka sytuacja się już więcej nie powtórzy. Dla dobra całej sprawy.
Bo przecież tylko ona się liczyła. Sprawa. Działali w imię idei, dla wyższego dobra. Chcieli, żeby w rękach czarodziejów znalazło się to, co powinno do nich należeć. Wszystko miało znaleźć się na właściwym miejscu.