[Lato 1972] Święto Żniw - Kiermasz (Wątek główny)

Południowe stragany - Mulciber Moonshine

Pili sobie na zdrowie, a ona im nie przeszkadzała, miziając swoją nową zdobycz za uchem, a kot, pomimo tego że wyglądał jak pieszczota mu się podobała, znosił ją z niezmienną miną pełną pogardy dla świata. Reakcja prawidłowa, biorąc pod uwagę co zaczynało się wydarzać na stoiskach nieopodal.

- Hm... czyli to takie... porywy serca? - zaryzykowała, spoglądając na morze butelek, które kuzynka miała w zapasie za ladą. Wyraźnie była to jakaś nowo odkryta pasja Sophie, a po zastanowieniu, Lyssa odpuściła krytykowanie tego pomysłu. Skoro ruda dobrze się bawiła, bo w sumie wyglądała na mocno zaangażowaną w swoje przedsięwzięcie, to kim ona była, żeby ją oceniać?

Potem natomiast pojawiła sie Lorien i zaczęła wyklinać ich przodków do piątego pokolenia. A nawet jeśli tego nie robiła, to tak właśnie w tym momencie brzmiała, kiedy krzyczała coś do nich po... włosku? Lyssa nie była lingwistką, ale miała wrażenie że to był akurat ten język, ale w przeciwieństwie do Sophie, w ogóle się tym nie przejęła.

- Dzień dobry - powiedziała, spoglądając na kobietę, na której chyba sytuacja nieopodal zrobiła nie lada wrażenie. Na jej kuzynce z resztą też. Lyssa niby się tam obejrzała, ale widok woskowych fallusów niekoniecznie ją gorszył, tak samo jak i tocząca się tam bójka. Zarówno jedna, jak i druga. Chociaż, równie dobrze mogła teraz zwyczajnie udawać niewzruszoną. - Lyssa Mulciber - przedstawiła się grzecznie Lorien, posyłając jej czarujący uśmiech, a następnie spojrzała na nalewaną cytrynówkę.

- Na ukojenie emocji - zarządziła, chwytając za szklankę i samej pociągając potężny łyk. - Mam tylko nadzieję, że to zamieszanie szybko przeminie. Głupio by było, gdyby na kolejnym sabacie były jakieś afery i ataki, szczególnie gdy specjalnie zmniejszyli format i przenieśli się do Londynu.

Rzut Emocje 1d25 - 8
Rośliny (Spokój)