Mijały dni. Mijały tygodnie. Wreszcie zaś mówić można było o miesiącach. Przez cały ten czas Robert bagatelizował pewne sprawy. Uparcie zaklinał rzeczywistość. Zachowywał się tak, jakby problemy natury zdrowotnej miały rozwiązać się całkiem same. I nawet jeśli wprowadził kilka drobnych zmian w swoim życiu, to nie zmieniło się jego tempo. Nie uległo zmianie to, jak wiele spraw miał na swojej głowie; jak wielu sprawom w dalszym ciągu starał się poświęcać swoją uwagę.
Lammas dobitnie uświadomiło mu, że musi coś zmienić. W jakiś sposób zareagować na to, co działo się z jego osobą. Z jego organizmem. Takiego strachu, takiego bólu... nie był pewien czy odczuwał to kiedykolwiek wcześniej. Być może tylko w tamtym jednym momencie. W tamtej chwili, kiedy na swoim karku poczuł JEGO dłoń. A następnie palce oplatające szyje. Zaciskające się wokół niej. Pozbawiające oddechu. Pokazujące co się stanie, jeśli kolejny raz pozwoli sobie na taką niesubordynacje.
Prosząc o pomoc Verę, zaczął działać zdecydowanie zbyt późno. Nie myliła się w tym przypadku. Nie była w błędzie, zakładając, że nie mieli tutaj styczności z czymś mało znaczącym. Być może nawet nieistotnym. Choć minęły lata, Travers wciąż do pewnego stopnia potrafiła w nim czytać. Czyniła założenia prawidłowe.
Znała go zapewne lepiej niż spora część ludzi, którymi się otaczał.
- Herbata powinna być odpowiednia. - odpowiada, kiedy wreszcie znajdują się wewnątrz mieszkania. Po drugiej stronie zamkniętych na klucz drzwi. Obydwoje. Podjęcie decyzji nie zajmuje mu w tym przypadku wiele czasu. Alkohol, po który sięga aż nadto chętnie, nie wydaje się teraz dobrym wyborem. Przede wszystkim wyborem prawidłowym. A i on sam niekoniecznie zdaje się mieć ochotę na whisky.
Z pewnym zainteresowaniem rozgląda się po mieszkaniu. Nieśpiesznie zapoznaje się z wnętrzem. Na dłuższą chwilę zatrzymuje wzrok na zdjęciach. Na pamiątkach, z których każda ma swoje miejsce. Pozwala sobie na zaspokojenie pewnej ciekawości. Pozwala sobie na to, żeby na spokojnie przetworzyć wszystkie informacje, których zdają się dostarczać cztery ściany należące do Travers.
Zdawać by się mogło - zupełnie innej Travers niż ta, którą swego czasu znał.
- Masz bardzo ładne mieszkanie. - pozwala sobie na ten komentarz. Być może słowa te wynikają z braku pewności dotyczącej tego, od czego należałoby zacząć rozmowę. Chęci odłożenia jak najdalej w czasie tych poważnych tematów. Tematów, z którymi przecież zmierzyć powinien był się znacznie wcześniej. A może, tak po prostu, chwali ją właśnie za gust, który przecież zawsze doceniał. Za dobry smak, którego Verze nigdy nie brakowało. Zarówno w kontekście aranżacji własnego otoczenia, w tym konkretnym przypadku mieszkania, jak i również zadbania o odpowiednią prezencje.