[wrzesień 1971] wysoka jak brzoza i głupi jak koza | gerry & percy

Ale Perseus wcale się nie obraził. Wręcz przeciwnie, roześmiał się tylko serdecznie, a potem zdjął własną marynarkę i rozłożył ją na dachu i wskazał to miejsce Geraldine. Sam usiadł obok niej.
— Jestem pełen niespodzianek — posłał jej tajemniczy uśmiech, ale nie zamierzał trzymać jej długo w niepewności — W Paryżu chodziłem na kurs tańca towarzystkiego. Trafiłem tam z przypadku, zostałem z ciekawości i zapewniam cię, że żaden Black nie zatańczy tak tanga jak ja. Chodziłem też na wieczory poetyckie i podsłuchałem tego i owego; mogę ci mówić, że twoje oczy przypominają taflę jeziora, która odbija girlandę gwiazd zawieszoną na niebie. A przede wszystkim, nikt nie wie w jaki sposób skończyłem z laską...
I owszem, nie był inny od tych wszystkich czarodziejów, którzy traktowali Geraldine jak kumpla, ale Perseus miał dosyć osobliwą relację ze swymi męskimi przyjaciółmi (z wieloma z nich skończył w łóżku, na czym wcale ich relacja nie ucierpiała...), w związku z czym nie miał żadnych oporów przed wdaniem się we flirt również i z nią. Ale Yaxleyówna chyba nie podzielała jego opinii na ten temat.
— Nie przywykłaś do tego, żeby ktoś prawił ci komplementy, co? — na wpół pytanie, na wpół twierdzenie zawisło w powietrzu.