Od marca minęło sporo czasu. Mogło zajść naprawdę dużo zmian. W zasadzie, to nawet trochę ich w życiu Penny zaszło. Przez chwilę była przecież zaręczona! I to nie z byle kim, ale samym Renigaldem Malfoyem! Pochodzących z tych Malfoyów - od byłego Ministra Magii. Napisano o tej farsie nawet w Czarownicy, publikując na dokładkę wspólne zdjęcie pary, uchwyconej podczas przyjęcia na pewnym wieżowcu. Doprowadziło to do pewnych mało przyjemnych sytuacji. Wprowadziło w życiu Weasley odrobinę chaosu. Sprawiło, że na jej parapecie kilkukrotnie czekały listy z pogróżkami. Nie doprowadziło natomiast do tego, że Penelope Anne została poszukiwanym przestępcą. Był to z jej strony jedynie żart, który po prawdzie do szczególnie zabawnych się nie zaliczał. Albo może jednak?
- Całkiem sporo. - odpowiedziała, nawet nie podejrzewając, że to zainteresowanie ze strony Matthew mogło mieć jakieś drugie dno. Wiązać się niekoniecznie z dobrymi intencjami? - Przede wszystkim Burke. Co drugi Burke zdaje się być jubilerem. - zaczęła od tej oczywistości, zastanawiając się zarazem jakich jeszcze jubilerów kojarzyła w tej części Londynu. - Mają tutaj cztery sklepy. Trzy z nich są na Pokątnej. Ostatni na Horyzontalnej. Poza Burke'ami, jest jeszcze pracownia Dolohova. Znana z wykorzystywania szafirów. Typowe wyroby dla wyższej klasy, jak nie masz pod ręką kilkuset, a czasami nawet kilku tysięcy galeonów, to lepiej sobie odpuścić. No i wreszcie Amanda Bletchley. Gdybym tylko miała wystarczająco pieniędzy, nie zastanawiałabym się długo nad zakupem. - mówiąc o wyrobach pani Bletchley, Penny wyglądała przez moment wręcz na rozmarzoną. - Kamienie, którymi Amanda zdobi swoje wyroby, potrafią dostosować się kolorystycznie do emocji odczuwanych przez posiadacza. Niestety, do tej pory nie udało mi się dowiedzieć w jaki sposób to funkcjonuje. Pracowałam u Bletchley przez 2 lata i nie dałam rady niczego ustalić. - wzdycha ciężko. Gdyby tylko miała nieco więcej szczęścia, ewentualnie zdołała namówić kobietę do pomocy... ah, mogłaby na tym zbić fortunę! Wyremontowałaby w pełni Zaczarowane Różności. Wyniosła się do większego mieszkania. No i nakupiła tyle ubrań, że przestałyby się mieścić w szafach.
Nie to, żeby teraz nie musiała czasem upychać ich na siłeę
- Są oczywiście jeszcze mniejsze sklepy i pracownie. Pewnie co najmniej kilka na Nokturnie, ale do tych nigdy nie zdarzyło mi się zaglądać. Na Horyzontalnej, poza moim sklepem i tym należącym do Burke, kojarzę jeszcze z 4 innych? - zawahała się, coś jej się nagle przypomniało. - A nawet 5. Ostatnio otworzył się nowy punkt.
Jeśli Matthew nie oczekiwał tak rozbudowanej wypowiedzi, to miał niestety pecha. Kiedy bowiem przychodziło do rozmów dotyczących jubilerstwa, Penny mogła gadać i gadać. Najpewniej nawet by nie zauważyła, gdyby podczas tej rozmowy, jej towarzysz postanowił się nagle ewakuować. Była za bardzo skupiona na tym, żeby niczego nie pomieszać; nie pomylić.
Na szczęście okoliczności nie pozwoliły rudej na to, żeby zbyt długo zamęczała Matthew tymi bzdurami. Niekoniecznie istotnymi i potrzebnymi mu informacjami. Chyba że faktycznie chciał zacząć żyć z włamań i rabunków. Kim była, żeby go od tego odwodzić?
Rodzinny biznes? Wyglądało na to, że miał facet całkiem wygodne życie. Może nawet sporo pieniędzy? Uważniej spojrzała na jego ubrania, starając się rozpoznać czy był to Rosier, czy może jednak Rozier. Taka znacznie tańsza podróba, którą można było dostać na rynku. Wystarczyło tylko znaleźć jakieś stoisko ze szmatami.
- O! Czyli ten rodzinny biznes jest skupiony wokół gastronomii? - zainteresowała się. Oczywiście, że chciała wiedzieć więcej. Skoro już na siebie trafili, to trzeba było skorzystać z okazji. Trochę lepiej się poznać. - Czy za szybko pozwoliłam sobie wyciągnąć wnioski? - dopytała jeszcze, uświadamiając sobie, że przecież mogli też załatwiać inne rzeczy. Może chodziło o wyposażenie? Alkohol? Albo pomagali zatrudniać pracowników? Opcji było naprawdę wiele. Ona jak zwykle trochę zbyt głupia. - Moi dziadkowie posiadają olbrzymie sady w Dolinie Godryka. Poza owocami, dostarczają też wino. Mieli nawet zorganizować gdzieś tutaj własne stoisko z alkoholem. - rozejrzała się po okolicy, jakby poszukując wspomnianego stoiska. Starając się ocenić, w którym kierunku powinni się udać, gdyby przypadkiem planowali je odwiedzić. - Moja kuzynka wspominała, że to powinno być... gdzieś tam. - nie do końca pewna, wskazała w kierunku północnych straganów.
Jeśli zamierzali je odwiedzić, czekało ich przeciskanie się pomiędzy ludźmi, którzy starali się dostać możliwie najbliżej sceny.