[Lato 1972, Sad Abbottów] Złota Jabłoń

Radość oraz śmiech, zamieniły się w krzyki oraz łzy rozpaczy. Umysł Isaac'a natychmiast wrócił do pewnych wspomnień - obrazy obozów koncentracyjnych, wszechobecna śmierć, twarze pełne bólu i rozpaczy. Czuł, jak jego serce zaczyna szybciej bić. Oddech stał się płytki i urywany. Strach, o którym myślał że już nigdy do niego nie wróci, powrócił. Oczami wyobraźni widział, jak macki chwytają ludzi, unoszą ich w powietrze i rzucają nimi na wszystkie strony. Krzyki dzieci, widok przerażonych twarzy i ból, który emanował z tłumu, były zbyt znajome. Jego dłonie zaczęły drżeć. Różdżka, którą trzymał, wydawała mu się bardzo ciężka. Poczuł, jak jego nogi stają się jak z waty, ale wiedział, że musi coś zrobić.
Przezwyciężając paraliżujący strach, zmusił się do działania. Uniósł dłoń i wycelował różdżkę w przepychających się ludzi. Użył zaklęcia mającego na celu złagodzić emocje tłumu i wprowadzić atmosferę większego spokoju. Miał nadzieję, że przestaną po sobie deptać i zaczną w większym spokoju ewakuować. Panika nie sprzyjała nikomu.

Zauroczenie

Rzut PO 1d100 - 50
Sukces!

Nie czekając na efekt, gotowy był rzucić zaklęcie tarczy na najbliższe osoby, które będą atakowane przez krwiożercze macki.

Rozproszenie

Rzut Z 1d100 - 93
Sukces!

Edycja za zgodą MG