[Lato 1972] Święto Żniw - Kiermasz (Wątek główny)

Bertie domyślał się, że w tym momencie nie był czymś, czego chciała; nie był jej bratem, w którego ramionach najchętniej by się teraz schowała, tak przytłoczona wszystkim, co do niej przychodziło. Ale mimo tego starał się być wystarczający, by wyrwać ją z tego, co działo się w niej. By chociaż odrobinę ją przed tym przysłonić.

Czekał cierpliwie, aż to ona go puści, gotowy dać jej cały czas pod słońcem. Wieczność nawet, gdyby tylko tego potrzebowała. A kiedy wreszcie odpuściła, przestał ją gładzić po głowie, zamiast tego obejmując ją prawym ramieniem i przyciskając do swojego boku w opiekuńczym geście. Byłby gotowy pewnie sam wleźć na te scenę i się zbłaźnić, gdyby tylko miała mu na to pozwolić, ale przeczuwał że czuła potrzebę chociaż udawania, że jest okej.

- Coś słodkiego, no dobrze. Na pewno coś takiego się tutaj znajdzie - rzucił łagodnie, prowadząc ją dalej przez tłum, w kierunku stoiska organizowanego przez Norę. - Powiedz, co takiego planujesz zaprezentować na scenie? Krok po kroku - powiedział jeszcze, ale nie dlatego że chciał wiedzieć. Bott zdążył już wyłuskać te informacje z rozmów, ale teraz próbował zwyczajnie odwrócić jej uwagę od niepokojów które nią targały.

Krok miał szybki i pewny, kiedy mijał kolejne stoiska, aż wreszcie wprowadził ją na podest gdzie ustawione były stoliki i znajdował się bar. Z miejsca zaczął się rozglądać za czymś słodkim i jego spojrzenie szybko padło na stanowisko z watą cukrową, którą widział to tu to tam, niesioną przez ludzi w tłumie, którzy się nią zajadali. Podszedł do niego, prowadząc ze sobą Millie i z miejsca poprosił o dwie waty, a kiedy je dostał zaraz podał jedną z nich Moody, samemu zabierając się za jedzenie swojej.

kość na kolor od waty

Rzut 1d10 - 6