07.01.2023, 15:35 ✶
Oj nie, nie było oczywiste, a wręcz było dla niego całkowicie nieoczywiste. Nie powiedziałby tak o niej. Że ta kobieta lubi wyzwania. Że lubi się prężyć i pocić tylko dla własnej satysfakcji, żeby coś wygrać, żeby coś sobie udowodnić. Że potrafi.
- Zerwane narzeczeństwo Lestrange… - Wszystko zależało od tego, jak bardzo to cichutkie było, jak bardzo starali się to pogrzebać, czy było w mediach czy może jednak nie. Podejrzewał, że nawet jeśli było o tym cicho, to nie obyło się bez jakiegokolwiek echa. Nie było zupełnie rzadkie to zrywanie narzeczeństw, ale też nie było to szczególnie popularne. Ograniczała go jeszcze jedna rzecz: pogoda. Całkowicie realnie kalkulował swoje szanse. Środowisko czystokrwistych było w końcu bardzo hermetyczne. - Stawiam 5 galeonów, że dowiem się w ciągu 24 godzin i 10, że w 48. - Standardowa stawka, przynajmniej… kiedy robił zakłady z Lycoris. Lata, baaardzo długie lata temu, kiedy świat był jednak przyjaźniejszym miejscem.
Poznali się właściwie dość mocno na opak pod pewnymi względami. Sauriel bywał wręcz arogancki w pewności siebie, a wynikało to z tego, że było niewiele rzeczy, których się bał. I akurat na nią natrafił w kontaktach z nią. Negatyw. Mieli na siebie negatyw, a to było właściwie do przewidzenia. Jego przynajmniej poinformowano o tym narzeczeństwie. Jej - nie.
- Ano. - Fakt, przychodzili, odchodzili, zmieniali się. Takie to wydawało się proste. W takim ujęciu wręcz… banalne. Nie widział tutaj żadnej szerszej perspektywy dla siebie do wypowiedzenia prócz potwierdzenia. Bo to była całkiem smutna prawda. Taka, której nie chcesz przyswajać. Nie masz jednak wyboru. Bo faktom, chcąc nie chcąc, zaprzeczać się nie da. Może je tylko wypierać.
- Idealny kąt. - Wziął serwetkę, strzepnął ją, by się rozłożyła i wsunął sobie jej kraniec w rozpiętą pod szyję koszulę. Jak bogacz, który zabiera się za jedzonko. - Podano do stołu. - Tak, to był sarkazm, a czemu pytacie? Zaraz oczywiście tę serwetkę wyjął i nawet obdarzył ją zainteresowaniem - spojrzał na jej kolor, pomiętolił w palcach, żeby sprawdzić jej strukturę. A potem ją odłożył obok talerza. Dobra, tego też się nie spodziewał, że ją to rozbawi. I było całkiem dziwne. To dzisiejsze spotkanie przełamywało wrażenia z pierwszych spotkań. Uczłowieczało, jeśli tak mogę to w ogóle nazwać.
- Uznam to za pytanie retoryczne. Chyba nie myślisz, że zaprzeczę. Lubię uchodzić za man of word.
- Zerwane narzeczeństwo Lestrange… - Wszystko zależało od tego, jak bardzo to cichutkie było, jak bardzo starali się to pogrzebać, czy było w mediach czy może jednak nie. Podejrzewał, że nawet jeśli było o tym cicho, to nie obyło się bez jakiegokolwiek echa. Nie było zupełnie rzadkie to zrywanie narzeczeństw, ale też nie było to szczególnie popularne. Ograniczała go jeszcze jedna rzecz: pogoda. Całkowicie realnie kalkulował swoje szanse. Środowisko czystokrwistych było w końcu bardzo hermetyczne. - Stawiam 5 galeonów, że dowiem się w ciągu 24 godzin i 10, że w 48. - Standardowa stawka, przynajmniej… kiedy robił zakłady z Lycoris. Lata, baaardzo długie lata temu, kiedy świat był jednak przyjaźniejszym miejscem.
Poznali się właściwie dość mocno na opak pod pewnymi względami. Sauriel bywał wręcz arogancki w pewności siebie, a wynikało to z tego, że było niewiele rzeczy, których się bał. I akurat na nią natrafił w kontaktach z nią. Negatyw. Mieli na siebie negatyw, a to było właściwie do przewidzenia. Jego przynajmniej poinformowano o tym narzeczeństwie. Jej - nie.
- Ano. - Fakt, przychodzili, odchodzili, zmieniali się. Takie to wydawało się proste. W takim ujęciu wręcz… banalne. Nie widział tutaj żadnej szerszej perspektywy dla siebie do wypowiedzenia prócz potwierdzenia. Bo to była całkiem smutna prawda. Taka, której nie chcesz przyswajać. Nie masz jednak wyboru. Bo faktom, chcąc nie chcąc, zaprzeczać się nie da. Może je tylko wypierać.
- Idealny kąt. - Wziął serwetkę, strzepnął ją, by się rozłożyła i wsunął sobie jej kraniec w rozpiętą pod szyję koszulę. Jak bogacz, który zabiera się za jedzonko. - Podano do stołu. - Tak, to był sarkazm, a czemu pytacie? Zaraz oczywiście tę serwetkę wyjął i nawet obdarzył ją zainteresowaniem - spojrzał na jej kolor, pomiętolił w palcach, żeby sprawdzić jej strukturę. A potem ją odłożył obok talerza. Dobra, tego też się nie spodziewał, że ją to rozbawi. I było całkiem dziwne. To dzisiejsze spotkanie przełamywało wrażenia z pierwszych spotkań. Uczłowieczało, jeśli tak mogę to w ogóle nazwać.
- Uznam to za pytanie retoryczne. Chyba nie myślisz, że zaprzeczę. Lubię uchodzić za man of word.
![[Obrazek: klt4M5W.gif]](https://secretsoflondon.pl/imgproxy.php?id=klt4M5W.gif)
Pijak przy trzepaku czknął, równo z wybiciem północy. Zogniskował z trudem wzrok na przyglądającym mu się uważnie piwnicznym kocurze.
- Kisssi... kisssi - zabełkotał. - Ciiicha noooc... Powiesz coś, koteczku, luzkim goosem?
- Spierdalaj. - odparł beznamiętnie Kocur i oddalił się z godnością.