Długa znajomość, która ich łączyła, pozwalała Theonowi do pewnego stopnia w niej czytać. Potrafił wychwycić pewne sygnały, bywało że we właściwy sposób interpretował gesty, mimikę twarzy, odbierał jej ton głosu. Teraz zapewne również by to zauważył, gdyby nie to, że pod płaszczykiem pozornie lepszego samopoczucia, nadal tkwiło w nim to, co wydarzyło się w ministerstwie - za ciężkimi, drewnianymi drzwiami prowadzącymi do gabinetu szefa departamentu.
Nie było to coś, nad czym mógł tak po prostu przejść do porządku dziennego.
- Na szczęście nie musisz się tym martwić. Jaja wysiada samiec, a później rodzice opiekują się pingwinem na zmianę. Myślę, że dam radę utrzymać nasze dzieci przy życiu. - tutaj na moment urywa. - Nie patrz tak na mnie. Nie mów, że nigdy nie interesowały Ciebie zwyczaje pingwinów!
Theona interesowały różne kwestie. Choć na pierwszy rzut oka mógł wydawać się prostym, nieskomplikowanym facetem, przy bliższym poznaniu potrafił całkiem sporo zyskać. Zwłaszcza jeśli dana osoba zdecydowała się zajrzeć pod kolejne warstwy - cebulką co prawda nie był, ale trochę ich posiadał.
Komedia wysoko urodzonych panien zadziałała na niego tym razem. Wbrew temu, co mogła sobie pomyśleć Lycoris, Theon nie biegał za kobietami, które potrafiły uroczo zatrzepotać rzęsami, nawijały na palce pukle włosów, wdzięczyły się do osobników płci męskiej. W większości przypadków to na niego nie działało, choć ślepcem oczywiście nie był. Jego uwagę przyciągało to, co było tego warte; co rzeczywiście wyróżniało się z tłumu.
Pozwolił sobie zignorować jej oczywiście. Wydawało się to na ten moment lepszym posunięciem niż upieranie się przy swoim. Nie zauważył, kiedy rękawem swojej bluzy wytarł rozlany chwilę wcześniej alkohol. Poczuł to dopiero po chwili, lekko się krzywiąc. Obejrzał okolice nadgarstka, oceniając straty. Na szczęście bliższy kontakt z alkoholem zaliczył niewielki fragment materiału.
- Nadal uważasz, że mnie do tego przekonasz. Tak po prostu. - stwierdził, nie pytał. Nie musiała nic na to odpowiadać, a i on na żadną odpowiedź nie czekał. - Chcesz jeszcze czy na razie wystarczy? - zapytał, odnosząc się do ostatnich słów kobiety, tych dotyczących stanu, w którym się znajdywała. Zabraniać jej nie będzie, ani też przekonywać do rezygnacji z alkoholu, ale zapytać warto. Jemu i tak mało kto był w stanie dorównać kroku, kiedy w grę wchodziły procenty. Niewiele znał takich osób. Większość zaliczała się do jego rodziny.
Czekając na odpowiedź, dopił swojego drinka. Szklanka wylądowała tuż obok kilku wcześniejszych już opróżnionych.
- Następnym razem chyba też się na to cudo zdecyduje. - stwierdził. Po tych kilku pierwszych kolejkach mógł wydać wstępny werdykt. Ostateczne zdanie będzie zależało od tego, jak przyjdzie im funkcjonować w następnym dniu. Mogło być różnie. Niekoniecznie wesoło. - No i jak tam, długo jeszcze będę musiał czekać aż coś odpowiedniego wpadnie Ci do głowy? Bo chętnie bym ruszył tyłek.
Tradycyjnie nie potrafił usiedzieć w jednym miejscu. W przypadku Theona prawie nigdy nie kończyło się na jednym pubie. Szybko się nudził, lubił zmieniać otoczenie. Im więcej wypił, tym łatwiej było go ponadto przekonać do tego, na co nie zdecydowałby się na trzeźwo. Nic dziwnego, że Lycoris była pewna swego. Wiedziała z czym miała do czynienia.
Albo raczej z kim.