Była przygotowana na to spotkanie. A przynajmniej tak jej się wydawało, kiedy do uszu dotarł dźwięk pukania do drzwi. Ubrana w luźną, sięgającą kolan sukienkę typu oversize w kolorze niebieskim - jedną z tych, które możesz swobodnie nosić we własnym domu, ale niekoniecznie ubierasz w momencie, kiedy planujesz pojawić się w jakimś miejscu publicznym - podeszła do drzwi, chcąc wpuścić do środka stojącą po ich przeciwnej stronie kobietę.
- Urlett, prawda? - odezwała się, uważnie przyglądając się jeszcze obcej sylwetce. Ojciec co prawda mówił, że kobieta jest nieco specyficzna, ale przecież taki to już urok tych wszystkich naukowców. Celine, która wychowała się w rodzinie zajmującej się badaniami nad nowymi lekami, widziała o tym z autopsji. Miała okazje przekonać się na własnej skórze. - Zapraszam.
Cofnęła się, wpuszczając tym samym kobietę do swojego mieszkania. Całkiem sporego i przestronnego, ale posiadające relatywnie niewiele przedmiotów, które mówiłby cokolwiek konkretnego na temat swojej właścicielki. Brakowało zdjęć. Brakowało przedmiotów wskazujących na to, że to faktycznie był dom. Nie zaś miejsce na chwilę. Jeden z przystanków, pozwalających na to, aby zaczerpnąć powietrza. Nieco odpocząć.
Mimo tego, apartament nadal mógł robić wrażenie. Urządzony był ze smakiem. Wyczuciem. Niewątpliwie wygodny. Pod ręką było wszystko, co mogło być potrzebne.
- Przejdziemy do salonu. Chcesz się napić wina? Soku? - zapytała, od progu proponując coś, dzięki czemu być może obydwie będą w stanie nieco się rozluźnić i poczuć w swoim towarzystwie bardziej komfortowo. A przynajmniej tak to można było odebrać. Bo Celine, jak większość jej rodziny od strony ojca, nie była szczególnie podatna, jeśli chodzi o alkohol.