Lorien Mulciber

o przeszłości

“Moja matka mówiła, że Lorien urodziła się pod szczęśliwą gwiazdą. O mnie mówiła, że miałem szczęście się urodzić.”

-Alexander M.

Co prawda Philip Crouch i Adeline Prewett potrzebowali czasu, by nauczyć się kochać siebie nawzajem, nie potrzebowali go, by pokochać swoje jedyne dziecko.
Lorien Johanna Crouch urodziła się we wrześniu 1938 roku dostając swoje drugie imię po siostrze Adeline, a pierwsze… jako znak przyjaźni ojca z mugolskim profesorem J.R.R.Tolkienem. Wychowała się w domu, gdzie oddanie Ministerstwu Magii i Wizengamotowi współistniało z nielegalnymi interesami rodzinnymi Prewettów we Włoszech. Choć dbano o utrzymanie czystokrwistych tradycji, nigdy nie zaszczepiono w Lorien nienawiści do mugoli i czarodziejów półkrwi.

W dzieciństwie magomedycy wykryli u niej klątwę krwi - była maledictusem. Pomimo to, jak przystało na czarownicę, trafiła do Hogwartu, gdzie została przydzielona do Slytherinu. Spędziła w szkole pięknych siedem lat (raz tylko jeden nieomal została utopiona), by następnie pójść w ślady swojego ojca i zająć miejsce należne Crouchowi w Wizengamocie. Początek jej stażu przypadł na czasy Ignatiusa Tufta, którego program rozmnażania dementorów stał się największą inspiracją w życiu czarownicy. Lorien pozostała Ignatiusowi oddana, nawet podczas panowania Fortinbrasa Mafloy’a, z którym co prawda dzieliła wiele poglądów politycznych, ale nie skrajny radykalizm.
W 1963 roku, gdy Nobby Leach został mianowany Ministrem Magii, Lorien zajęła pełnoprawne stanowisko Sędzi Wizengamotu.

Klątwa krwi wielokrotnie odzywała się w życiu panny Crouch, nie dając o sobie zapomnieć.
Jeden z najtrudniejszych epizodów przeżyła na przełomie maja/czerwca 1965 roku, po wyjątkowo długiej i trudnej przemianie. Udała się wówczas samotnie do Jordanii, gdzie przebywała w ruinach zamku krzyżowców w Al-Keserak. Po powrocie rzuciła się w wir obowiązków, dodatkowo przyjmując pod nomen omen “skrzydła” kursantów Departamentu Przestrzegania Prawa Czarodziejów, których przyucza z zakresu teorii prawa magicznego.
W styczniu 1972 roku poślubiła Roberta Mulcibera (który… odszedł…), a niedługo potem “osłabła” i spędziła przełom wiosny i lata izolowana od ludzi w szkockiej posiadłości należącej do rodziny męża.
Przedwczesna śmierć Roberta nie zmieniła zbyt wiele w życiu Lorien, która momentami zdaje się nie pamiętać o jego istnieniu.