09.07.2024, 09:16 ✶
Mlecze, które wyrastały nawet na betonie, faktycznie były podobne do Brenny. Był nieustępliwe i w teorii popularne, lub wręcz pospolite - a przynajmniej z pozoru. Tak jak Longbottom nie chciała go lekceważyć, tak i on nie chciał lekceważyć jej. Od lat na stanowisku Brygadzistki, z niezwykłą skutecznością, praktycznie bez snu. I bez awansu. Niby wesoła i bezkonfliktowa, bezczelna, lecz już raz był świadkiem tego, jak uparta i bezkompromisowa, jeżeli chodziło o niektóre sytuacje. Ukrywała coś, wiedział to - czuł pod skórą, że to, co pokazywała światu, było jedną z masek. Pytanie tylko czemu Brenna zdecydowała się ją założyć? Czy tak było prościej? A może coś ukrywała? Być może ktoś ją kiedyś skrzywdził. A może to ona skrzywdziła kogoś? Pytań było wiele, a odpowiedzi przez te ich krótkie spotkania wcale się nie pojawiały. Sprawiało to, że tym mocniej coś go do kobiety ciągnęło, bo po prawdzie to Lestrange uwielbiał zagadki, szczególnie te ludzkie.
- Wpadłem ostatnio na Victorię, martwi się, że mimo wpisywania odpoczynku do kalendarza, to go nie odhaczasz - powiedział, bo domyślał się, że jego kuzynka zdążyła już napisać do Brenny w sprawie ich krótkiego spotkania. Być może nie było to faktycznie "wpadnięcie na siebie", jak teraz mówił, ale tego Longbottom nie musiała wiedzieć, prawda? Bo spotkali się w sprawie delikatnej i prawie że rodzinnej, a niektóre rodzinne sekrety nie powinny być wystawione na wzrok osób trzecich. - Wiesz, jaka jest moja kuzynka. Nie wystawiaj jej cierpliwości na próbę, bo znajdzie sposób, żeby przywiązać cię do łóżka, żebyś zyskała kilka godzin snu.
Niby żartował, ale tak naprawdę to nie, bo Vika już mu pokazała, jak złośliwą i upartą wiedźmą potrafi być. Cholerna sanseweria w jego mieszkaniu...
Gdy w końcu do jego uszu dotarła dyskusja, leniwie przekierował wzrok w tamtym kierunku. Zmarszczył nieco brwi, ale nie podjął żadnych kroków, bo w końcu to nie była jego sprawa, prawda? On miał swoje interesy, których musiał dopilnować, a jednym z nich było pilnowanie własnego nosa. I pewnie Brenna by myślała tak samo, gdyby nagle goblin nie spiął się i nie kopnął w kostkę jednego z czarodziejów. Z całej siły, z furią.
- UKRADLIŚCIE GO! - trzeba było przyznać, że Lestrange nigdy nie widział, by gobliny były takie... energiczne. Z reguły widywał je wyłącznie w banku i kojarzył je jako pokraczne stworzenia, które w zasadzie nie zasługiwały na większy szacunek, niż zwierzęta. Chodziły śmiesznie, niemal jak skrzaty, kolebiąc się na boki. Nie spodziewał się, że potrafią być... Cóż - agresywne.
- Wpadłem ostatnio na Victorię, martwi się, że mimo wpisywania odpoczynku do kalendarza, to go nie odhaczasz - powiedział, bo domyślał się, że jego kuzynka zdążyła już napisać do Brenny w sprawie ich krótkiego spotkania. Być może nie było to faktycznie "wpadnięcie na siebie", jak teraz mówił, ale tego Longbottom nie musiała wiedzieć, prawda? Bo spotkali się w sprawie delikatnej i prawie że rodzinnej, a niektóre rodzinne sekrety nie powinny być wystawione na wzrok osób trzecich. - Wiesz, jaka jest moja kuzynka. Nie wystawiaj jej cierpliwości na próbę, bo znajdzie sposób, żeby przywiązać cię do łóżka, żebyś zyskała kilka godzin snu.
Niby żartował, ale tak naprawdę to nie, bo Vika już mu pokazała, jak złośliwą i upartą wiedźmą potrafi być. Cholerna sanseweria w jego mieszkaniu...
Gdy w końcu do jego uszu dotarła dyskusja, leniwie przekierował wzrok w tamtym kierunku. Zmarszczył nieco brwi, ale nie podjął żadnych kroków, bo w końcu to nie była jego sprawa, prawda? On miał swoje interesy, których musiał dopilnować, a jednym z nich było pilnowanie własnego nosa. I pewnie Brenna by myślała tak samo, gdyby nagle goblin nie spiął się i nie kopnął w kostkę jednego z czarodziejów. Z całej siły, z furią.
- UKRADLIŚCIE GO! - trzeba było przyznać, że Lestrange nigdy nie widział, by gobliny były takie... energiczne. Z reguły widywał je wyłącznie w banku i kojarzył je jako pokraczne stworzenia, które w zasadzie nie zasługiwały na większy szacunek, niż zwierzęta. Chodziły śmiesznie, niemal jak skrzaty, kolebiąc się na boki. Nie spodziewał się, że potrafią być... Cóż - agresywne.