Ta walka nie trwała długo, ale tak po prawdzie, to dopłynęli tu już ku jej końcowi. Tak naprawdę może tylko przyspieszyli nieuniknione, chociaż Victoria wyobrażała sobie, jak bardzo Laurent musiał być rozczarowany, że nie mógł z Adrią nawet spróbować porozmawiać. I pewnie i przerażony tym wszystkim, krwią, ciałami bez głowy i tak dalej. W moment jednak wszystko się uspokoiło, ale woda tutaj nie była ani trochę czysta. Była obrzydliwie wręcz brudna, Laertes w popłochu niemalże się stąd ewakuował, zostawiając ich samych ze złapanym w bańkę, całkowicie nieszkodliwym trytonem.
Victoria starała się ocenić sytuację – Perseus był ranny, tak jak Geraldine. Powinni się stąd jak najszybciej ewakuować, by mogli opatrzeć swoje rany. Laurent wpadł w popłoch, ale Esme i Astaroth się jakoś trzymali, z czego była pewna, że wampir będzie się miał najlepiej, tyle że… w tej wodzie było pełno krwi, a on był młody i…
Wszyscy powinni się stad ewakuować. Tylko że najbardziej Victorię martwił ten kocioł. Cokolwiek tam było… sam fakt, że dwie osoby miały tam zanurzone głowy i przez chwilę zachowywały się dziwnie… Yaxley chyba nie bez powodu zresztą go zapieczętował? Lestrange zaczęła się zastanawiać, czy to nie było to – bo to po tym Laurent zaatakował Perseusa, a Adria nie bardzo miała przecież czas czarować.
Kocioł.
Nie mógł wpaść w niepowołane ręce. Nie mógł wpaść tak naprawdę w żadne ręce. Powinni go zniszczyć tu i teraz, żeby ani Ministerstwo nie położyło na nim łap, nie badało tego świństwa, opracowując swoje jakieś tam… “bronie”, które obrócą się przeciwko nim, ani trytony też nie powinny się nim bawić, bo co, jeśli to się powtórzy? Victoria naprawdę brzydziła się tym, co wpływało na umysł drugiej jednostki. Z drugiej strony próba rozwalenia go tutaj, gdy jego zawartość w kontakcie z wodą tak dziwnie się zachowywała (to jest… nie próbowała wypłynąć, ani mieszać się z wodą, ani nic)... Nie. Kocioł trzeba było zniszczyć, tylko nie tutaj. Gdzieś na lądzie? Może… na wyspie? Była odludna, obecnie czarodzieje i posiłki z Ministerstwa kręcili się po części Ośrodka, więc może właśnie tam…
– Zbierajcie się stąd – rzuciła w końcu i łypnęła na uwięzionego w bańce trytona. – A ty zostałeś sam. Jak ci życie miłe, to nie próbuj żadnych śmiesznych rzeczy – nawet jeśli nie rozumiał ludzkiej mowy, to może chociaż załapał, w jakim znalazł się położeniu – i że został obezwładniony, a nie pozbawiony głowy z jakiegoś konkretnego powodu. Dopiero teraz, nie w ferworze walki, Victoria widziała, że znaleźli się w jakiejś pracowni. To o niej mówił wcześniej Laertes, tak? Pracownia Adrii. Należało ją przeszukać, może znajdowały się tu jakieś zapiski tej trytonicy – o truciźnie, jaką podawała innym trytonom? Albo o tej mazi? Victoria czuła, że będzie tutaj potrzebowała pomocy trytonów, zwłaszcza z językiem i ich kulturą, bo nie miała pojęcia, czy oni w ogóle pisali, czy może jakoś nagrywali swoje wiadomości, myśli?
Zamierzała więc dopilnować, by wszyscy opuścili pomieszczenie, w którym stoczyli walkę z Adrią, a następnie wydostać się poza siedlisko, by zorientować się w sytuacji. Nie planowała wracać na razie do Ośrodka, było tu zbyt dużo rzeczy do zrobienia – chciała poprosić Ultha o pozwolenie na sprawdzenie pracowni Adrii i o ewentualną pomoc, jeśli natknie się na cokolwiek, co mogło być jej “zapiskami” (w jakiekolwiek formie), tak jak upewnić się, czy przypadkiem od kotła nie zionie jakąś czarną magią. Mogłaby zniszczyć całą tamtą pracownię, ale ze względu na szacunek do trytonów – nie chciała tego robić. Przede wszystkim dlatego, że nie chciała zniszczyć ewentualnych wskazówek odnośnie antidotum na truciznę, której byli sukcesywnie poddawani. Miała też nadzieję, że Ulth, tak jak ona, będzie uważał ten cały kocioł na zagrożenie, które trzeba zneutralizować. Victoria chciała zniszczyć rzeczy związane z kotłem, a potem zabrać go na wyspę znajdującą się nad nimi i tam zniszczyć też go, z dala od ludzi.
Co zaś tyczyło się mugola, którego widzieli w czymś jakby więzieniu… Tak, chciała go stamtąd zabrać. Priorytetem w tej kwestii była jednak tamta cholerna pracownia. Jeśli ktoś z jej towarzyszy chciał się właśnie tym zająć – to nie oponowała, chociaż miała nadzieję, że ranni Geraldine i Perseus jednak zajmą się tym, by ogarnąć swoje rany. W przeciwnym razie mugol musiał poczekać, aż skończy, ewentualnie… Mogli też poprosić o tę pomoc trytony – by bezpiecznie zabrali tamtego człowieka (albo ludzi, jeśli było ich więcej?) na ląd.