20.08.2024, 20:40 ✶
Basilius na wzmiankę o ciepłych źródłach jedynie zaśmiał się cicho i skinął głową na znak, że ostatecznie go przekonała, a potem jednak skrzywił się nieco, bo może i był połową tamtej randki, ale absolutnie nie była to randką, którą jakkolwiek można by było zaliczyć do udanych.
– Obawiam się, że nawet moja obecność nie mogła temu pomóc. Najpierw zaczęła gadać o dzieciach i ślubie, a potem się obraziła, gdy wpadliśmy na moją ranną znajomą i z wiadomych względów skupiłem się na niej – A potem w sumie to uznała, że to on wypadł gorzej od niej na tym spotkaniu i opuściła jego mieszkanie obrażona, a jako że pracowała w jednej księgarni, to Basilius stracił jedno miejsce do kupowania książek. Pokręcił głową. Na szczęście było to już niemal trzy lata temu, a ona nigdy więcej go nie dręczyła. Tylko księgarni szkoda, bo chyba nagadała swoim koleżanką z pracy niestworzone rzeczy na jego temat.
Prewett przejechał palcami po sierści ogromnego wierzchowca i zgodnie z zachętą Mary, podrapał ją za uchem. Pewnie i tak nie mógłby się ścigać zbyt często, ale rzeczywiście czasem tęsknił za tym. Cholera może ten dom pod Londynem nie był znowu, aż takim głupim pomysłem? Tylko, że pewnie urządzenie tam stajni dla Sylvaine'a nie byłoby wciąż takie łatwe.
– Brzmi jak dobry plan – odpowiedział stworzeniu, a potem wyciągnął drugą rękę w stronę Sylvaina, aby głaskać oba olbrzymie wierzchowce jednocześnie, wpatrując się przy tym w kuzynkę i słuchając tego co miała mu do powiedzenia o tym tajemniczym czarodzieju. Naprawdę nie mógł sobie wyobrazić zbyt wiele sytuacji, w których skrytykowałby wybory miłosne czarownicy. Znał przecież Pandorę, nie była głupia i nie zakładał, aby pchała się w jakieś podejrzane relacje, z których musiała się potem tłumaczyć, by jakkolwiek uzasadnić trwanie w nich.
– Nie wątpię, że to dobra osoba, Doro. Nie mogę się doczekać, aż go poznam – zapewnił ją ciepło, zastanawiając się czemu starsza Prewett, aż tak naciskała na podkreślanie, że nie zależy jej na dobrach materialnych. To znaczy... Domyślał się, że pewnie jej Islandczyk nie zarabiał szalenie dużych pieniędzy na rzemiośle, a ona była dziedziczką rodziny, która wzbogaciła się na nieco wątpliwe sposoby, ale zastanawiał się po prostu jaka musiała być to różnica. Mężczyzna był przeciętnym obywatelem z przeciętnymi zarobkami? A może było bardzo źle i stąd te ciągłe zaznaczanie? – Jest obecnie w Londynie, czy Islandii? Jest coś jeszcze o czym powinienem wiedzieć? I wiesz... Patrząc na decyzję romantyczne w tej rodzinie, myślę, że ty naprawdę nie masz się czego powstydzić.
W końcu żadne z nich nie miałoby braci, gdyby nie skoki w bok ich ojców i chociaż Basilius oczywiście za nic na świecie nie zmieniłby tego, że ma rodzeństwo, tak stanowiło to jednak dość śmieszny wzór.
– Obawiam się, że nawet moja obecność nie mogła temu pomóc. Najpierw zaczęła gadać o dzieciach i ślubie, a potem się obraziła, gdy wpadliśmy na moją ranną znajomą i z wiadomych względów skupiłem się na niej – A potem w sumie to uznała, że to on wypadł gorzej od niej na tym spotkaniu i opuściła jego mieszkanie obrażona, a jako że pracowała w jednej księgarni, to Basilius stracił jedno miejsce do kupowania książek. Pokręcił głową. Na szczęście było to już niemal trzy lata temu, a ona nigdy więcej go nie dręczyła. Tylko księgarni szkoda, bo chyba nagadała swoim koleżanką z pracy niestworzone rzeczy na jego temat.
Prewett przejechał palcami po sierści ogromnego wierzchowca i zgodnie z zachętą Mary, podrapał ją za uchem. Pewnie i tak nie mógłby się ścigać zbyt często, ale rzeczywiście czasem tęsknił za tym. Cholera może ten dom pod Londynem nie był znowu, aż takim głupim pomysłem? Tylko, że pewnie urządzenie tam stajni dla Sylvaine'a nie byłoby wciąż takie łatwe.
– Brzmi jak dobry plan – odpowiedział stworzeniu, a potem wyciągnął drugą rękę w stronę Sylvaina, aby głaskać oba olbrzymie wierzchowce jednocześnie, wpatrując się przy tym w kuzynkę i słuchając tego co miała mu do powiedzenia o tym tajemniczym czarodzieju. Naprawdę nie mógł sobie wyobrazić zbyt wiele sytuacji, w których skrytykowałby wybory miłosne czarownicy. Znał przecież Pandorę, nie była głupia i nie zakładał, aby pchała się w jakieś podejrzane relacje, z których musiała się potem tłumaczyć, by jakkolwiek uzasadnić trwanie w nich.
– Nie wątpię, że to dobra osoba, Doro. Nie mogę się doczekać, aż go poznam – zapewnił ją ciepło, zastanawiając się czemu starsza Prewett, aż tak naciskała na podkreślanie, że nie zależy jej na dobrach materialnych. To znaczy... Domyślał się, że pewnie jej Islandczyk nie zarabiał szalenie dużych pieniędzy na rzemiośle, a ona była dziedziczką rodziny, która wzbogaciła się na nieco wątpliwe sposoby, ale zastanawiał się po prostu jaka musiała być to różnica. Mężczyzna był przeciętnym obywatelem z przeciętnymi zarobkami? A może było bardzo źle i stąd te ciągłe zaznaczanie? – Jest obecnie w Londynie, czy Islandii? Jest coś jeszcze o czym powinienem wiedzieć? I wiesz... Patrząc na decyzję romantyczne w tej rodzinie, myślę, że ty naprawdę nie masz się czego powstydzić.
W końcu żadne z nich nie miałoby braci, gdyby nie skoki w bok ich ojców i chociaż Basilius oczywiście za nic na świecie nie zmieniłby tego, że ma rodzeństwo, tak stanowiło to jednak dość śmieszny wzór.