[28.06.72] Anomalie w Stonehenge - Specjaliści

Nie miał pojęcia, dlaczego zaklęcie nie zadziałało. Kiedy poleciała na niego sterta złożona z ziemi oraz kamieni, odruchowo zasłonił ramieniem twarz. Niewiele to pomogło, bo pył i tak dostał mu się do oczu.
Odsunął się o trzy kroki w tył i przetarł dłonią prawe oko. Skończył się czas na zastanawianie, czy strażnik miał dobre, czy złe zamiary. Zawahał się na ułamek sekundy, kiedy spostrzegł, że kamienny stwór przybrał podobiznę pana Longbottom'a. Jego łagodna natura nie pozwalała na atak bez wahania. Nawet jeśli wiedział, że to tylko iluzja, widok znajomej twarzy potrafił skutecznie paraliżować jego działania.
Zacisnął różdżkę w dłoni i użył czaru rozproszenia, aby osłabić przeciwnika i pozbawić go jak największej części magicznych właściwości. Miał nadzieję, że jego bardzo krótkie wahanie nie zaważy na wyniku starcia.

Rozproszenie:

Rzut Z 1d100 - 32
Akcja nieudana

Rzut Z 1d100 - 13
Akcja nieudana