[28.06.72] Anomalie w Stonehenge - Specjaliści

Isaac czuł, jak adrenalina pulsuje mu w żyłach, a serce bije mocniej z każdym atakiem stwora. Wiedział, że to miejsce jest starożytne, pełne potężnej magii, która być może nie chciała być zakłócona. Jego różdżka drżała w dłoni, jakby sama próbowała dostroić się do pradawnych mocy. Może więc tym razem kamienny krąg będzie mu przychylny? Nie było to już jedynie starcie siłowe - to była walka o zrozumienie dawnej mądrości, o dotknięcie magii, która przetrwała tysiąclecia.
Kiedy strażnik uderzył w schody, Bagshot zachwiał się i upadł na jedno kolano. Czując wiatr na twarzy i słysząc podszepty których nie miał prawa zrozumieć, przymknął na chwilę oczy.

Z prochu powstałeś, w proch się obrócisz

Postanowił podążyć za Morpheusem. Pan Longbottom rozumiał wiatr, rozumiał słowa i widział rzeczy, o których Isaac mógł jedynie przeczytać w księgach.
Złapał mocniej swoją różdżkę, która drżała już tak bardzo, że ciężko mu było ją utrzymać. Czuł, jakby nie chciała być mu posłuszna. Czy to była magia Stonehenge, czy rdzeń z włosem jednorożca wreszcie ugiął się pod ciężarem widzianych krzywd i bólu innych? Ostatnie lata stopniowo odciskały piętno na jego duszy, karmiąc ją smutkiem i goryczą, a jego różdżka to wyczuwała.

Kształtowanie:

Rzut O 1d100 - 82
Sukces!

Rzut O 1d100 - 100
Krytyczny sukces!

Rzut 1d2 - 2