[28.06.72] Anomalie w Stonehenge - Specjaliści

Golem rozsypał się w pył, a wiatr, który chwilę temu wirował wokół nich jak szalony, teraz wydawał się… spokojny. Isaac z niepokojem popatrzył na swoją różdżkę. Jeszcze przed chwilą czuł, jak drżała w jego rękach. A teraz, gdy wszystko się skończyło, była dziwnie cicha, jakby miała swoje własne myśli i nie chciała się nimi z nim podzielić. Towarzyszyła mu przez lata, reagowała na każdy gest i każde zaklęcie z bezbłędną precyzją. Ale ostatnio... coś się zmieniło.
-Nie wiem co bym zrobił, gdybyśmy przestali się rozumieć…- Mruknął do niej cicho. Z przemyśleń wyrwał go głos panny Moss, a później zachętą ze strony Morpheus'a aby poszli dalej. Spróbował uśmiechać się pogodnie do dziewczyny. Ulżyło mu, że nic nikomu się nie stało.
Zanim podążył za panem Longbottom’em, kucnął żeby dotknąć dłonią ziemi, z którą na powrót połączył się golem.
-Ziemia kryje w sobie tajemnice, których nigdy nie zrozumiemy. Ale teraz jest wolna... to piękne być wolnym.- Westchnął z nutą melancholii w głosie i wyprostował się.
Schodząc schodami w dół, starał się nie myśleć o swojej różdżce. Skupił się na starożytnych rytuałach i wyczuciu magii w otoczeniu. Chciał zrozumieć, dlaczego brama Sali została zamknięta i czy to, co zrobiła Isobell, miało związek z pogorszeniem sytuacji.* Szukał śladów zaklęć, energii lub magicznych run, które mogłyby wskazywać, jak przerwano dawne rytuały Lithy oraz jak mogliby je przywrócić.*

*Wiedza o świecie (przewaga: historia magii)

Rzut Z 1d100 - 81
Sukces!

*Percepcja

Rzut Z 1d100 - 7
Akcja nieudana