[3.07.1972] Heavy is the Crown | Sauriel & Bellatrix

Oj tak, Chaos był drugim imieniem Bellatrix. Fakt, że to zadanie zostało skierowane do niego i do niej nie dziwił więc wcale - ona była elementem, który Chaos w swe dłonie brał i rozkładał jej płaszcz, by mogła tańczyć i tańczyć, nie zatrzymywać się w tym wirze i lekkości kroków, a on zbierał swoje żniwo jako Śmierć, która przyszła tutaj tylko popatrzeć. Niewiele było dla niej roboty - zostawały ledwo ogryzki. Ta niedokoszona przy samym murze trawa, bo nikt nie chciał zniszczyć ostrza kosiarki. Lecz chaos nie bał się zniszczeń. Nie bał się niszczyć wszystkiego wokół, ani siebie samego. Przewidzieć nie sposób, co mogło się stać, kiedy ta para w tany ruszała, ale Sauriel nie musiał znać wyników. Za to musiał znać plan. Mniej więcej chociaż. On talentów do tego, by manipulować ludźmi nie miał i nigdy nie był szczególnym fanem tworzenia takich sytuacji, jak ta. Oczywiście, że mógł się wysilić - ten swój wcale niegłupi mózg - tylko że akcja była na tyle wątpliwa, że problemem było słowo klucz "chcieć". Wołaj do mnie Chaosie, to zatańczymy w trójkę! Tylko czemu akurat musiałeś wybrać podkład muzyczny, do którego nie garnęły się moje kroki?

Ponieważ czysta krew to były pierwsze nuty i pierwsze myśli. Te myśli, by je omijać. Przeskoczyć nad nimi. Dało się tak? Pewnie, że się dało. Ciężko powiedzieć, żeby od razu wszystkich, bo... chociaż Bellatrix pracowała w Ministerstwie. Może dostęp do ksiąg rejestracji czarodziei nie była taka niemożliwa? Żeby sprawdzić, kto gdzie mieszka? Rozpoznać nazwiska? Pewnie i przy takim nakładzie pracy łatwo było coś zgubić i poplątać, jeśli bazujesz tylko na wkluczeniach. Co innego, kiedy wyszukujesz konkretny cel, kiedy ten konkretny cel ma sprawdzony rodowód... Ha, ludzie w istocie byli jak konie. Liczyło się to, czy mieli tą samą, gęstą, czarodziejską krew.

- Co masz? - Wybiło go to z rytmu zamyślenia, w który wpadł. Wyglądał przy tym jak rzeźba, bo, heh, w końcu był martwy. Zatrzymał się, zmarszczył brwi i tak stał gapiąc się w przestrzeń. To jest - dopóki nie wybrzmiały te słowa o "hodowli mugoli". Wspaniale. Jakże to rewelacyjnie pasowało do myśli o tym, że u ludzi liczył się ich rodowód - dokładnie tak samo jak u koni rasowych. - Jak chcesz wyznaczyć cele? Bo skoro chcesz ominąć czystokrwistych to trzeba namierzyć, gdzie mieszkają brudasy. - Zrobił jeden krok w kierunku komody ze świeczkami i zaczął zeskrobywać leniwie nakłady wosku. - Można to jakoś sprawdzić w Ministerstwie... alee... - Stuknął palcem w ten stary, zaschnięty wosk, którym pachniało tu wnętrze mieszając się ze starym, wilgotnym drewnem. - Jeśli chcemy wywołać szok i oburzenie to czy atak na takich Abbotów, nawet jeśli jeden i przypadkowy, nie byłby odpowiedni?