Delikatna w dotyku, aksamitna skóra, przyjemny zapach i wreszcie głos... głos, którego - przynajmniej takie miał wrażenie - mógłby słuchać długimi godzinami. Urok nadal działał. W dodatku znacznie silniej, niż można było się tego spodziewać. Występ Stelli obserwował wszak tylko przez krótką chwilę. To nie powinno mieć miejsca. Zwłaszcza, kiedy przyjdzie połączyć wszystko również z innymi czynnikami. Yaxley nie powinien być zbyt mocno podatny na tego rodzaju magię. Nigdy wcześniej to mu się nie zdarzyło.
Może stało za tym coś więcej?
- Masz naprawdę piękny głos, prawdziwie anielski. - podzielił się swoim spostrzeżeniem, kompletnie nie zwracając uwagi na wypowiedziane przez wiolonczelistkę słowa. W zasadzie nie zdołał ich nawet zarejestrować, nie dał rady przetworzyć. Mózg jakby nie nadążał, ale Theon pozostawał tego faktu wręcz błogo nieświadomy. W tym momencie nie miało dla niego większego znaczenia to, co Stella mówiła. Liczyły się inne rzeczy. I nawet można było to zauważyć. Wystarczyło poświęcić tylko odrobinę uwagi blondynowi. Spojrzeć w jego oczy. Spojrzenie było z tych zamglonych, odległych. Wyraz twarzy podobnie, zdradzał wyraźne oznaki tego, co się z Yaxleyem działo.
W tym momencie obecny był tutaj jedynie ciałem.
Nie cofnął się, choć Stella odsunęła od siebie jego dłoń. Znajdywał się nadal o wiele bliżej nieznajomej kobiety niż wypadało. Zwłaszcza w miejscu publicznym. Niemalże skóra przy skórze. Możliwe, że mogła poczuć jego ciepły oddech. I choć sama Stella starała się nikogo nie alarmować, pracujący za barem kelner nie mógł nie zwrócić na to uwagi. Znajdywał się zbyt blisko ich dwójki. Miał na całe zajście dobry widok. Tyle tylko, że nie do końca orientował się w tym, co konkretnie za tym stało. Był zajęty pracą i co za tym idzie - nie do końca nadążał za tym, co miało miejsce na sali.
- Wszystko w porządku? Potrzebuje pani pomocy? - padło z jego strony. Nie zadał tego pytania cicho. Nie starał się być przy tym dyskretny. Dlaczego zresztą miałby tak do tego podejść? Z jego perspektywy, jakiś natrętny mężczyzna nie dawał spokoju kobiecie. Wypadało zainterweniować. Należało udzielić pomocy. Może nawet wezwać ochronę, która na tego rodzaju przyjęciach zawsze gdzieś była. Tutaj również nie mogło jej zabraknąć. Od Stelli zależało teraz czy zjawi się przy barze, unieszkodliwiając natręta.
Może pewną motywacją do podjęcia tego rodzaju decyzji, będzie dłoń, która właśnie znalazła się na jej biodrze?