12.11.2024, 15:47 ✶
Podejmuję temat nieścisłości zapisów.
Odwaga - nie odczuwasz strachu.
Drobny lęk - Postać boi się czegoś drobnego.
Tchórz - Zawsze wybierasz ucieczkę, nigdy nie próbujesz się pojedynkować ani ratować innych.
Strach - jedna z podstawowych cech pierwotnych (nie tylko ludzka) mających swe źródło w instynkcie przetrwania. Stan silnego emocjonalnego napięcia, pojawiający się w sytuacjach realnego zagrożenia, naturalną reakcją organizmu jest np. odruch silnego napięcia mięśni, a w konsekwencji ucieczka lub walka.
Lęk - jeden z najczęściej występujących objawów psychopatologicznych. Można go określić, jako nastrój, w którym dominuje odczucie silnego zagrożenia lub zatrważającej zmiany wywodzącej się z nieznanego, nierealnego źródła. Lęk jest odpowiedzią organizmu na irracjonalne zagrożenie.
Odwaga ma swoją przeciwwagę tchórza, co oznacza, że jednak pojęcie strachu zostało zrozumiane poprawnie. Natomiast zostało mi powiedziane, że lęk również się wyklucza z odwagą, co jest nieprawdą - wynika to z samej definicji podanej powyżej. Lęk ma patologiczną naturę i zupełnie nie przeczy temu, że ktoś może być odporny na strach, który jest naturalny i pojawia się przy realnym zagrożeniu. Można więc nie mieć instynktu samozachowawczego (odwaga) i jednocześnie mieć lęk wysokości (drobny lęk).
W aktualnym wypadku odwaga odpowiada za brak odczuwania strachu oraz lęku i wyklucza się z aż czterema zawadami (lęk wysokości, lęk przed wodą, drobny lęk, tchórz). Innymi słowy nie posiada instynktu samozachowawczego oraz nie wpływają na nią żadne patologie ani obawy wynikające z wyobrażenia sobie zagrożeń. Czy tak ma być to rozumiane?
Zapis w mechanice
Odwaga - nie odczuwasz strachu.
Drobny lęk - Postać boi się czegoś drobnego.
Tchórz - Zawsze wybierasz ucieczkę, nigdy nie próbujesz się pojedynkować ani ratować innych.
Podaję definicje słów "strach" oraz "lęk".
Strach - jedna z podstawowych cech pierwotnych (nie tylko ludzka) mających swe źródło w instynkcie przetrwania. Stan silnego emocjonalnego napięcia, pojawiający się w sytuacjach realnego zagrożenia, naturalną reakcją organizmu jest np. odruch silnego napięcia mięśni, a w konsekwencji ucieczka lub walka.
Lęk - jeden z najczęściej występujących objawów psychopatologicznych. Można go określić, jako nastrój, w którym dominuje odczucie silnego zagrożenia lub zatrważającej zmiany wywodzącej się z nieznanego, nierealnego źródła. Lęk jest odpowiedzią organizmu na irracjonalne zagrożenie.
Konsensus
Odwaga ma swoją przeciwwagę tchórza, co oznacza, że jednak pojęcie strachu zostało zrozumiane poprawnie. Natomiast zostało mi powiedziane, że lęk również się wyklucza z odwagą, co jest nieprawdą - wynika to z samej definicji podanej powyżej. Lęk ma patologiczną naturę i zupełnie nie przeczy temu, że ktoś może być odporny na strach, który jest naturalny i pojawia się przy realnym zagrożeniu. Można więc nie mieć instynktu samozachowawczego (odwaga) i jednocześnie mieć lęk wysokości (drobny lęk).
W aktualnym wypadku odwaga odpowiada za brak odczuwania strachu oraz lęku i wyklucza się z aż czterema zawadami (lęk wysokości, lęk przed wodą, drobny lęk, tchórz). Innymi słowy nie posiada instynktu samozachowawczego oraz nie wpływają na nią żadne patologie ani obawy wynikające z wyobrażenia sobie zagrożeń. Czy tak ma być to rozumiane?
![[Obrazek: klt4M5W.gif]](https://secretsoflondon.pl/imgproxy.php?id=klt4M5W.gif)
Pijak przy trzepaku czknął, równo z wybiciem północy. Zogniskował z trudem wzrok na przyglądającym mu się uważnie piwnicznym kocurze.
- Kisssi... kisssi - zabełkotał. - Ciiicha noooc... Powiesz coś, koteczku, luzkim goosem?
- Spierdalaj. - odparł beznamiętnie Kocur i oddalił się z godnością.