[18 marca 1972] Proszę dopisać do rachunku

Perfekcyjnie się domyśliła - Sauriel w szkole dbał, kogo unikać, chociaż w pewnym momencie ogólnie unikał prawie wszystkich, zaszywał się gdzieś, gdzie jak najmniej ludzi chodziło, a jak ktoś się pojawił to... już zależało od tego, czy mu się spodobał. Albo kończyło się na tym, że go nastraszył, albo nawet dobrze się gadało. Jakimś jednak cudem Fergus się tak uchował i uczepił, że nie został zrażony do Czarnego Kota. Chyba dlatego, że przyjaźnili się od naprawdę dawna. Ślizgoni nie od kozery mieli paskudną reputację, ale akurat Sauriel nigdy na to nie patrzył w ten sposób. Człowiek jak człowiek - każdy potrafił być kurwą, a Ślizgoni to jechali bardziej na swojej reputacji. Zresztą, hej - on był z Krukonów, a zdecydowanie na jego roczniku nie było większego trouble-makera. Chyba rok po nim i rok przed też nie.

- Łoh, ale ładnie ujęte. - Ceniła wiedzę i nie, nie było w tym niczego złego. Sauriel to bardziej przedrzeźniał, chociaż to prawda, że on wolał doświadczać, niż poznawać coś z ksiąg. A jednak książki też naprawdę lubił. W Hogwarcie też mimo takiego gadania spędził nad nimi dużo czasu, skąd inaczej wiedziałby to, co wiedział? Gdzieś się tego w końcu musiał nauczyć. A że historia go fascynowała to jakoś to poszło.

- Ay, nie muszę. Ale każdemu podług doli. - Wyciągnął jeden kącik ust na drobną chwilę w górę. Wierzył w to, że jeśli ktoś coś dla ciebie zrobi, należy mu się zapłata. W aspektach tego typu pracy, tam, gdzie przelewały się pieniądze, lepiej nie było mieć kogoś, kto potem ci powie: no wiesz, nie zrobisz tego dla mnie? A ja wtedy..! To też jedno z uprzedzeń, których nabawił się przez życie. Nie myślał o Victorii w tej kategorii, nie myślał teraz, że na pewno tak zrobi, to po prostu była jakaś tam zasada, że za darmo to... za darmo to niewiele można. - Ja też nie. Ale może kiedyś... - Nigdy nie mów nigdy, chociaż nie bardzo wierzył i widział aktualnie jakiekolwiek wyjazdy. No bo dokąd? Tam, gdzie tylko nocą będzie mógł podziwiać piękno tego świata? Jasne, można. Tylko jakoś wydawało mu się to na ten moment bardzo mdłe i kujące.

- Hm... - Uśmiechnął się i opuścił na moment wzrok na swojego drinka, którego szklankę obracał palcami, nim znów spojrzał na Victorię. - W Hogwarcie zamiast chodzić na lekcje podkradałem książki z biblioteki i zaszywałem się w zamku. Miałem obczajone wszystkie najdziwniejsze kąty. Nie mówię, że nie lubię historii, bo lubię. Ale robiłem to głównie na przekór ojcu, który chciał, żebym został aurorem. Więc zostałem nikim z moją wiedzą. A gdybym miał powtórzyć Hogwart to zrobiłbym to samo. No, może tylko narobiłbym więcej awantur. - Obnażył kły w uśmiechu.