01.01.2025, 18:17 ✶
Faye przekrzywiła lekko głowę. Zwierzątko? Na urodziny? Spojrzała na mężczyznę nieco bardziej przenikliwie, niż do tej pory. Dostrzegała zmarszczki wokół oczu i ust, dostrzegała blizny, dostrzegała zacięcia po goleniu, skryte pod kępkami sztywnych, krótkich włosów na brodzie. Dostrzegała elementy mimiki, które świadczyły o tym, że się śmiał. Czy to jednak był śmiech radosny, niewinny, czy też może kpiący, okrutny? Tego nie dało się wyczytać z ludzkiej twarzy, co najwyżej z oczu. Ale oczy Tarpa pozostawały dla Faye tajemnicą, bo widziała go już pod obiema postaciami: dobrotliwego wujka, który częstuje winem i ratuje damy z opresji, a potem pyta o prezent dla dziewczynki, oraz bezwzględnego właściciela knajpy, który jednego wieczoru wywala kilka osób, zgarnia złodziejski łup dla siebie i mówi o łamaniu kończyn jak o łamaniu gałązek na ognisko.
- Cóż... Jeżeli chcecie koniecznie coś z naszego świata, to najlepsze będą pufki. Są urocze i słodkie, ale liżą dziurki od nosa w nocy, więc nawet chłopakowi się spodobają, bo są obrzydliwe. Z tym, że pies mógłby go zeżreć, pufki są bardzo płochliwe i delikatne. Może coś, co będzie się bronić: jak ptak? Papugi żyją długo i są okropne, uwierz mi, Woody, gadają jeszcze więcej niż ja, a na dodatek drą ryje w nocy, jak nie przykryjesz ich klatki. Ale Hoo-Hoo, pochodzący z Japonii, powinien być idealny. To taki mały ptaszek, mniejszy od feniksa, mieści się na dłoni. Ale może podpalać rzeczy, to może nie... - Faye wydęła usta i mimowolnie sięgnęła po papierosa. Wetknęła go między wargi, grzebiąc w pamięci. Co można by dać dziewczynce na prezent? To, że nie dawało się zwierząt na prezent, to była inna sprawa i zapewne palnęłaby mężczyźnie o tym wykład, ale nie wyglądał na kogoś, kto chciałby takich wykładów słuchać. Poza tym dodał, że ma koty, a jeszcze gdzieś się tam przewinął pies. Więc chyba był tego świadomy. - Wozak też odpada, bo nauczy tę małą przeklinać. Żabert to dobry pomysł, bo przy okazji może służyć jako żywy alarm. Wiesz, jak ktoś nie nałożył na dom zaklęć, ale nie tylko. Na głowie ma taki bąbel, który robi się czerwony, gdy to zwierzę wykrywa niebezpieczeństwo. Równie dobrze możesz jej też smoczognika podarować, poradzi sobie zarówno z psem, jak i kotami. Tylko trzeba je do siebie przyzwyczaić, żeby się nie atakowały. Żaberty mogą być złośliwe, mają w sobie coś z małp.
Wyjaśniła, drapiąc się po boku nosa. Nie lubiła tego robić, ale westchnęła ciężko, bo przecież Woody jej pomógł, więc powinna mu się jakoś odwdzięczyć, prawda?
- Jeśli chodzi o smoczogniki, to mogę napisać do... Znajomego. Zajmuje się ich hodowlą - o mało co nie wypluła tego słowa. Znajomy, też coś. Pokręciła głową. Nie lubiła kłamać i uważała, że kłamstwo było złe, ale nie mogła przecież mówić każdej napotkanej osobie o swojej sytuacji, prawa? Na dodatek to nie było stricte kłamstwo, bo Rowle wcale nie był dla niej kimś więcej - no, może tylko na papierze. - Nie, nigdy nie widziałam go na żywo, ale bardzo bym kiedyś chciała popłynąć do Afryki i zobaczyć tamtejszą faunę.
Najlepiej z daleka, z jakiegoś drzewa. Chociaż mugolskie zwierzęta Afryki też były niebezpieczne i na dodatek właziły na drzewa. To może lepiej z jakiejś klatki czy coś...
- Cóż... Jeżeli chcecie koniecznie coś z naszego świata, to najlepsze będą pufki. Są urocze i słodkie, ale liżą dziurki od nosa w nocy, więc nawet chłopakowi się spodobają, bo są obrzydliwe. Z tym, że pies mógłby go zeżreć, pufki są bardzo płochliwe i delikatne. Może coś, co będzie się bronić: jak ptak? Papugi żyją długo i są okropne, uwierz mi, Woody, gadają jeszcze więcej niż ja, a na dodatek drą ryje w nocy, jak nie przykryjesz ich klatki. Ale Hoo-Hoo, pochodzący z Japonii, powinien być idealny. To taki mały ptaszek, mniejszy od feniksa, mieści się na dłoni. Ale może podpalać rzeczy, to może nie... - Faye wydęła usta i mimowolnie sięgnęła po papierosa. Wetknęła go między wargi, grzebiąc w pamięci. Co można by dać dziewczynce na prezent? To, że nie dawało się zwierząt na prezent, to była inna sprawa i zapewne palnęłaby mężczyźnie o tym wykład, ale nie wyglądał na kogoś, kto chciałby takich wykładów słuchać. Poza tym dodał, że ma koty, a jeszcze gdzieś się tam przewinął pies. Więc chyba był tego świadomy. - Wozak też odpada, bo nauczy tę małą przeklinać. Żabert to dobry pomysł, bo przy okazji może służyć jako żywy alarm. Wiesz, jak ktoś nie nałożył na dom zaklęć, ale nie tylko. Na głowie ma taki bąbel, który robi się czerwony, gdy to zwierzę wykrywa niebezpieczeństwo. Równie dobrze możesz jej też smoczognika podarować, poradzi sobie zarówno z psem, jak i kotami. Tylko trzeba je do siebie przyzwyczaić, żeby się nie atakowały. Żaberty mogą być złośliwe, mają w sobie coś z małp.
Wyjaśniła, drapiąc się po boku nosa. Nie lubiła tego robić, ale westchnęła ciężko, bo przecież Woody jej pomógł, więc powinna mu się jakoś odwdzięczyć, prawda?
- Jeśli chodzi o smoczogniki, to mogę napisać do... Znajomego. Zajmuje się ich hodowlą - o mało co nie wypluła tego słowa. Znajomy, też coś. Pokręciła głową. Nie lubiła kłamać i uważała, że kłamstwo było złe, ale nie mogła przecież mówić każdej napotkanej osobie o swojej sytuacji, prawa? Na dodatek to nie było stricte kłamstwo, bo Rowle wcale nie był dla niej kimś więcej - no, może tylko na papierze. - Nie, nigdy nie widziałam go na żywo, ale bardzo bym kiedyś chciała popłynąć do Afryki i zobaczyć tamtejszą faunę.
Najlepiej z daleka, z jakiegoś drzewa. Chociaż mugolskie zwierzęta Afryki też były niebezpieczne i na dodatek właziły na drzewa. To może lepiej z jakiejś klatki czy coś...