[24.08.1972] Poznaj moją siostrę | Sauriel & Victoria

Gdyby naprawdę chciał, żeby się go bała, popracowałby nad tym trochę bardziej. Albo w odwrotną stronę - pracowałby mniej i nie starałby się, żeby naprawdę ich coś łączyło. Żeby go polubiła, żeby sprawiać jej przyjemność. Była duża różnica między chwilową zakusą umysłu, a tym, czego człowiek potrzebował na co dzień. Wystarczyło tylko puścić jej rękę, żeby wróciło to do normy. Przecież nie mógłby patrzeć na nią, gdyby się go bała. Nie mógłby koło niej przebywać - z różnych powodów. Tymczasem złapał od niej ten eliksir i zrobił dokładnie to, czego damy nie robią - otworzył go zębami. Dopiero wtedy jej oddał, żeby mogła go wypić. Nie był tylko przekonany, czy naprawdę był jej jakkolwiek potrzebny... Czego dowodem były słowa, które wypowiedziała jako następne.

- Normalnie. - Powtórzył za nią, badając, czy to jakieś kłamstwo mające na celu uspokojenie go. Chyba nie. Widziałby wtedy cokolwiek, jakąkolwiek zmianę. Jedyne, co dostrzegał natomiast, to jej ciekawość. To, jak się ruszała, jak mówiła, jak nadal błyszczały jej oczy. Nic. Żaden odlot. Więc coś sobie potwierdzili. I teraz powstawało zupełnie inne pytanie - co to zmieniało? Czy cokolwiek zmieniało? - Normalnie. - Odpowiedział tym samym, tylko bez pytania w głosie. Zupełnie nic się nie zmieniło, niczym się ta krew nie różniła od innych, jakie kosztował. Była dobra - nawet bardzo - ale tego by jej nie powiedział. Prędzej powiedziałby, że była wyjątkowo niedobra. Przez moment jeszcze milczał. - Nie ma żadnej różnicy. - Dodał, żeby się nie zastanawiała. A już widział w jej oczach, że się zastanawiała. Kręciły się trybiki tam pod tą kopułą włosów.

Wampiry stawały się częścią łańcucha pokarmowego, pomimo tego, że powstawały wbrew naturze. Co za paradoks, prawda? Stawały się więc normą, ale to, co działo się już między nimi, nie mogło wbijać się w normy czegokolwiek. Kto by pomyślał, że stanie się Zimną przyniesie ze sobą jakąkolwiek wygodę - ta temperatura ciała, która pozwalała się dotykać bez przeszkód przez długi czas, tak chociażby. Nie trzeba było używać magii, bo po prostu było dobrze, jak jest. To, że dopuścił wyjątek do swoich reguł, co tutaj zaszło, nie mogło i nie miało wkradać się właśnie w to: codzienność.

Nie dało się ukryć, że zbierało się w nim napięcie. Wzbierało ono na sile z każdą chwilą, kiedy wzrokiem wędrował po jej twarzy, to na jej rękę, potem gdzieś na stolik, kota, który akurat leżał na donicy i się gapił. Nic go nie interesowało tak bardzo, jak ślady czerwieni. Czuł je w powietrzu. Na krańcu języka. Elektryzujące, przyjemne ciepło, które dawało energię do tego, by być. Tego pragnienia nie dało się ugasić. Mógłby ją zabić, wypić do cna - nie miałby dość. Im więcej brał, tym więcej chciał. Czasem następowało to uczucia przepełnienia, ale ono było tylko chwilowe. Upijające jak wino - wystarczy się przeciągnąć, by wiedzieć, że możesz pić dalej. Żadna ilość nie zwali cię z nóg. Dlatego pracowanie nad umiarem było w tym wszystkim takie ważne.

Podniósł się, żeby odejść kilka kroków - ale nie jakoś szybko. Nie nadmiernie nerwowo. Stanął jednak do Victorii plecami. Głównie po to, żeby ukryć uśmiech zadowolenia, który się pojawił na moment na jego twarzy. Musnął palcami liść kwiatka, przy którym leżał Kwiatuszek, a ten jakby to wyczuł - purrrnął i obrócił się na plecy, patrząc na niego ciekawsko. Z wzajemnością. Ta kobieta sprawiała, że był lepszą wersją siebie. Przy niej czuł się lepszą wersją siebie. Ale wcale nie chciał się wielce zmieniać. Porzucać życia, które prowadził. Sny sprzed paru miesięcy zdawały się tylko snami. A może nie..? Może chciał, tylko się najzwyczajniej w świecie poddał? Musnął drugi listek. Stanie się człowiekiem, jakieś zakładanie rodziny - co za absurd... jak wyglądałoby wtedy jego życie? Nie potrafił sobie tego wyobrazić. Za to potrafił nadal sobie wyobrazić chwile, w których jego dłoń nie drżałaby lekko przez to, że pragnął skraść więcej życia dla siebie.

- Nie powtarzajmy tego więcej. - Powiedział, obracając się w końcu do niej. Tylko już z innym uśmiechem. Tym... saurielowym uśmiechem.