29.01.2023, 12:45 ✶
Teraz było już wszystko niemal dobrze. Przez najbliższe trzydzieści minut nie musiał się spieszyć ani myśleć o niczym jak o tym nieplanowanym spotkaniu. Zazwyczaj to Castiel pełnił rolę tego rozsądnego, który wie kiedy najlepiej się spotkać aby nikt nie popatrzył na nich podejrzliwie. Musieli dbać o te szczegóły jeśli chcieli być razem. Ani jednego ani drugiego nie było stać aby wyrzucić swym ojcom prosto w twarz prawdę. Pozostało więc pozostać w tym szpitalnym pokoju i delektować się ulotną chwilą. Nie żałował, że przyszedł. Warto było dla samego spojrzenia Fergusa. Dotąd nigdy nie spotkał osoby, która tak ucieszyłaby się na jego widok. To podnosiło na duchu, dodawało animuszu, wiary w siebie. Przestawał traktować siebie tak surowo jak dotychczas.
- Dobrze wiesz, że czasami nie możemy się spotkać a mimo to skłaniasz mnie do odwiedzin. - potrzasnął głową ze śmiechem bo nie mógł mieć o to do niego pretensji. Ulegał mu choć opierał się i próbował zachowywać się jak należy zaś te wszystkie większe bądź mniejsze przyjemności wplatał wtedy kiedy świat na nich nie spoglądał z zaciekawieniem.
- Kilka godzin temu miałem skrzeloziele we krwi. Wyjadłem zapas od każdego z całej rodziny. Ale poprosiłem przyjaciela aby pomyślał nad uwarzeniem eliksiru pozwalającego oddychać pod wodą. - przyznał się choć nie ukrywał, że spędzał pod wodą większą część dnia. Te kilka dni znieczulał się w objęciach ukochanego żywiołu lecz teraz tę czynność zastępowała obecność Fergusa. Z tego też powodu co chwila przedłużał kontakt fizyczny, łaknąc tych drobiazgów a przede wszystkim uczucia wesołości jakie się w nim iskrzyło.
- Mówiłem poważnie. Przestań z tym kobiecym zdrobnieniem. - wywrócił oczyma a przez jego głos spozierało zirytowanie. Nie obchodziła go ani krzyżówka ani dziwaczny test z magazynu. Interesował się tylko Fergusem, którego cera miała już lepszy odcień niż podczas ostatniej wizyty.
- Przyjdziesz do mnie po Beltane i będziemy mogli spędzić ze sobą tyle czasu ile chcemy. Jestem zawieszony w pracy przez dwa miesiące więc mogę minimum osiem godzin dziennie być z tobą. - obiecywał, bawiąc się jego zdrową ręką już na wpół świadomie. Tak jak potrzebował jeść, pić i spać, tak potrzebował do najlepszego samopoczucia spotkania z Olivanderem. Cały czas tkwił w pierwszym etapie zakochania w nim choć musiał przyznać, że wypadek i kłótnia zweryfikowały jego uczucia. Potwierdził sam przed sobą, że nie jest nim zauroczony a zwyczajnie zakochany. Nie chciał z tego rezygnować nawet jeśli wszystkie znaki na niebie i na ziemi karały go za tą zuchwałość.
- Odkąd tu trafiłeś to nie umiem. Nie jestem w stanie skupić w sobie dostatecznie dużo mocy. - sprostował bo jednak z zaklęcia tarczy korzystał regularnie i ubolewał nad brakiem zdolności do praktykowania go. Potrzebował czasu i pozytywnych bodźców aby na nowo był w stanie się odnaleźć w tej białej magii.
Pokiwał głową i zapisał w pamięci zgodę na teleportację łączoną. Zajmie im to kilka sekund i cieszył się z tej decyzji bowiem nie uśmiechało mu się spacerować taki kawał drogi. Już jutro zorientuje się w trasie teleportacyjnej skoro zgłosił się na ochotnika do pomocy przy przygotowaniach. To zawsze inne zajęcie niż uciekanie w toń. Uśmiechnął się do jego pocałunku, nie stawiając przy nim absolutnie żadnego oporu. Westchnął z ulgą.
- Nie mogę się doczekać aż stąd wyjdziesz. - mówił cicho blisko jego twarzy i przymykał oczy, aby wyostrzyć zmysł węchu i dotyku.
- Morale podniesione? - zapytał nieco żywszym głosem, a uśmiech ozdobił większą część jego twarzy. Objął jego policzki dłońmi i odsunął się aby popatrzeć w ciemne oczy. Z własnych spozierało uwielbienie.
- Trzeba wlać w ciebie trochę energii, rozbudzić cię. Jakieś propozycje? Za pasem święto, będziemy mogli się bawić i spędzić normalnie czas. Zapomnimy o tym, co było./b] - sięgnął ostrożnie do tej chorej, ujmując ją poza opatrunkiem i przy samych koniuszkach palców.
- [b]Jak ręka? Będziesz mógł nią ruszać? - dopytywał jeszcze, co chwila zmieniając wątek i okazując tym samym ekscytację jego towarzystwem. Jak przez prawie tydzień nie mówił za wiele tak przy Fergusie nadrabiał... a i tak się powstrzymywał.
- Dobrze wiesz, że czasami nie możemy się spotkać a mimo to skłaniasz mnie do odwiedzin. - potrzasnął głową ze śmiechem bo nie mógł mieć o to do niego pretensji. Ulegał mu choć opierał się i próbował zachowywać się jak należy zaś te wszystkie większe bądź mniejsze przyjemności wplatał wtedy kiedy świat na nich nie spoglądał z zaciekawieniem.
- Kilka godzin temu miałem skrzeloziele we krwi. Wyjadłem zapas od każdego z całej rodziny. Ale poprosiłem przyjaciela aby pomyślał nad uwarzeniem eliksiru pozwalającego oddychać pod wodą. - przyznał się choć nie ukrywał, że spędzał pod wodą większą część dnia. Te kilka dni znieczulał się w objęciach ukochanego żywiołu lecz teraz tę czynność zastępowała obecność Fergusa. Z tego też powodu co chwila przedłużał kontakt fizyczny, łaknąc tych drobiazgów a przede wszystkim uczucia wesołości jakie się w nim iskrzyło.
- Mówiłem poważnie. Przestań z tym kobiecym zdrobnieniem. - wywrócił oczyma a przez jego głos spozierało zirytowanie. Nie obchodziła go ani krzyżówka ani dziwaczny test z magazynu. Interesował się tylko Fergusem, którego cera miała już lepszy odcień niż podczas ostatniej wizyty.
- Przyjdziesz do mnie po Beltane i będziemy mogli spędzić ze sobą tyle czasu ile chcemy. Jestem zawieszony w pracy przez dwa miesiące więc mogę minimum osiem godzin dziennie być z tobą. - obiecywał, bawiąc się jego zdrową ręką już na wpół świadomie. Tak jak potrzebował jeść, pić i spać, tak potrzebował do najlepszego samopoczucia spotkania z Olivanderem. Cały czas tkwił w pierwszym etapie zakochania w nim choć musiał przyznać, że wypadek i kłótnia zweryfikowały jego uczucia. Potwierdził sam przed sobą, że nie jest nim zauroczony a zwyczajnie zakochany. Nie chciał z tego rezygnować nawet jeśli wszystkie znaki na niebie i na ziemi karały go za tą zuchwałość.
- Odkąd tu trafiłeś to nie umiem. Nie jestem w stanie skupić w sobie dostatecznie dużo mocy. - sprostował bo jednak z zaklęcia tarczy korzystał regularnie i ubolewał nad brakiem zdolności do praktykowania go. Potrzebował czasu i pozytywnych bodźców aby na nowo był w stanie się odnaleźć w tej białej magii.
Pokiwał głową i zapisał w pamięci zgodę na teleportację łączoną. Zajmie im to kilka sekund i cieszył się z tej decyzji bowiem nie uśmiechało mu się spacerować taki kawał drogi. Już jutro zorientuje się w trasie teleportacyjnej skoro zgłosił się na ochotnika do pomocy przy przygotowaniach. To zawsze inne zajęcie niż uciekanie w toń. Uśmiechnął się do jego pocałunku, nie stawiając przy nim absolutnie żadnego oporu. Westchnął z ulgą.
- Nie mogę się doczekać aż stąd wyjdziesz. - mówił cicho blisko jego twarzy i przymykał oczy, aby wyostrzyć zmysł węchu i dotyku.
- Morale podniesione? - zapytał nieco żywszym głosem, a uśmiech ozdobił większą część jego twarzy. Objął jego policzki dłońmi i odsunął się aby popatrzeć w ciemne oczy. Z własnych spozierało uwielbienie.
- Trzeba wlać w ciebie trochę energii, rozbudzić cię. Jakieś propozycje? Za pasem święto, będziemy mogli się bawić i spędzić normalnie czas. Zapomnimy o tym, co było./b] - sięgnął ostrożnie do tej chorej, ujmując ją poza opatrunkiem i przy samych koniuszkach palców.
- [b]Jak ręka? Będziesz mógł nią ruszać? - dopytywał jeszcze, co chwila zmieniając wątek i okazując tym samym ekscytację jego towarzystwem. Jak przez prawie tydzień nie mówił za wiele tak przy Fergusie nadrabiał... a i tak się powstrzymywał.