Wilhelm Avery

Oto profil twojej postaci

Wilhelm był człowiekiem wielu twarzy,
Serce jego często drgało jak tęcza,
Bo nie był całkiem zły, ani całkiem dobry,
Skomplikowana istota, niezrozumiana.

Miał chwile łaski, i chwile gniewu,
Podzielona osobowość, w ciągłej walce,
Bo w nim trwała wojna, światła i ciemności,
Walka o kontrolę, która zostawiła ślad.

Patrzał na świat, oczyma zarówno mądrze jak i dzikimi,
Umysł, który potrafił pojąć jednocześnie miłość i nienawiść,
I w tym sensie nie różnił się od ciebie i ode mnie,
Człowiek, z wadami, i chwilami, które ich zaprzeczają.

I dlatego złoczyńcy są tak przerażający,
Bo chodzą wśród nas, tak niepozorni i odważni,
Nie tak bardzo różniący się od nas, w swoich potrzebach i pragnieniach,
Ale wybór, decyzja, jest tym co poprzedza.

Więc nie sądźmy Wilhelma, bo jest on taki jak ty i ja,
Człowiek, z sercem rozdartym, pomiędzy dobrem a złem, wolny,
Bo wszyscy mamy potencjał, aby upaść lub wznieść się,
A to od nas zależy, wybrać drogę do naszej nagrody.

&&

Nie ma nic interesującego w tym czarodzieju. Miniesz go na ulicy i nie zapamiętasz jego wyglądu. Jest przeciętny tak, jak tylko się da. Nie ma nic, na czym można zawiesić wzrok, a ten jeszcze może sam uciekać, bo zobaczy coś, co nie jest przyjemne dla niego. Wysoki na mniej więcej około stu osiemdziesiąt centymetrów, właściciel brązowych oczu. Nieco szeroki nos i prostokątna szczęka. Czarne włosy zaczesane do tyłu. To, co odrzuca wzrok, znajduje się na prawej części szyi, sporym fragmencie policzka, kawałku ucha i za nim. Tam widać paskudną bliznę po oparzeniu. Zazwyczaj zakrywa ja przy pomocy stojącego kołnierza.

Pechowiec, który pozna go bliżej, spotykając gdzieś w magicznej części Londynu, zauważa, że jest człowiekiem pogodny, pełnym życia i skorym do żartowania. Najczęściej odwiedza księgarnie w poszukiwaniu nowych okazów do swojej kolekcji, sklepy z szatami, bo każdy kocha dobrze i gustownie się ubierać. Nie ceni swoich ubrań tak mocny, by je pobrudzić, jeśli przytrafi się ku temu dobra okazja. Resztę o nim lepiej odkryć samemu.

&&

Wątki w których biorę udział:
[8.06.1971] Jonathan Avery musi zniknąć / Robert & Wilhelm. (Koniec)
[20.06.1971] Nastał czas ciemności / Robert & Wilhelm. (Trwa) 
[5.07.1971] [Niemagiczny Londyn] Pierwsze ataki Śmierciożerców / Chester Rookwood & Wilhelm Avery & Theon Yaxley & Sauriel Rookwood & Iris Mulciber. (Trwa) 
[03.03.1972] Bardzo wąskie alejki / Allana & Wilhelm. (Trwa)
[16.03.1972] Mackenzie & Wilhelm w Fontanna Szczęśliwego Losu. (Koniec)
[Kwiecień 1972 r.]  Henrietta & Wilhelm  Non scholae, sed vitae discimus. (Trwa)
[15.04.1972] Odkryć tajemnice / Rhea & Wilhelm. (Trwa)
[27.04.1972] Czarnemu Panu się nie odmawia... cz. 3 / Robert & Sauriel & Wilhelm & Stanley. (Koniec)

Poznajmy się bliżej

♦ W lustrze Ain Eingarp widzę... Siebie, stojącego u boku ładnych kobiet, które prowadzą mnie do mojego domu, gdzie mogę cieszyć oko spokojem i ładnymi widokami. Nie tylko otoczenia
♦ Bogin przyjmuje przy mnie formę...Potwora o ledwie humanoidalnej sylwetce, z podobną do ośmiornicy głową, zamiast twarzy miał kłębiącą się masę macek. Jego ciało było łuskowate i przypominało z wyglądu gumę. Jego nogi i łapy uzbrojone były w ogromne pazury, a z pleców wyrastała para długich i cienkich skrzydeł
♦ Amortencja pachnie mi... papierem i świeżym drukiem.
♦ Moje ulubione zaklęcie to... Silencio. Nie ma to jak chwila potrzebnej ciszy, kiedy wokół ciebie panuje zamieszanie i okropny hałas. Trudno się wtedy skupić.
♦ Mój patronus przyjmuje formę... wrony.
♦ Wróżbiarstwo to dla mnie... bzdurą. Naprawdę mamy wierzyć w coś, kiedy los zależy tylko i wyłącznie od nas?
♦ Czarna magia? Cóż... To dość użyteczne narzędzie. Należy używać z umiarem, bo to nie jedyna sztuka, warta poznania.
♦ Za swoje największe osiągnięcie uważam... udaną zemstę na rodzicach.
♦ Stoję po stronie... samego siebie i celów, które chce osiągnąć.
♦ Moje serce należy do... nikogo. To banały, kiedy liczy się tak naprawdę logiczne myślenie i rozsądek. Emocje tylko potrafią przeszkodzić.