Nieśpieszno mu było do grzebania w starych, zakurzonych księgach. Ale im raczej też jakoś niespecjalnie śpieszyło się w ocenie tego jakich zmian doznało Maide Vale. Uśmieszki, chichoty, fantomowa sesja fotograficzna. Najwyraźniej bardziej zależało im, żeby Victoria mogła się zarumienić, niż zbadać co takiego nietypowego stało się w ogrodzie. Jakieś choróbsko trawiło roślinność, a ci sobie urządzali normalną, regularną schadzkę jakby nagle przestali być dorosłymi czarodziejami, tylko znowu zauroczonymi sobą nastolatkami. Właściwie to bardzo dobrze, że tu wparował i popsuł im te słodko pierdzącą atmosferę, przypominając po co się tutaj w ogóle zebrali. Jeszcze zdążą sobie niewinnie poflirtować gdzieś na boku, teraz ogród był najważniejszy.
- Najpewniej ktoś z wielką i twardą głową. Odrzucił do Victorii, znów z bardzo dobrze słyszalnym przekąsem w głosie. Teraz to już bankowo nawet nie zacznie szukać tych całych kronik, choćby tylko zrobić na złość Victorii. Mogą sobie nawet tam pójść we dwójkę z Laurentem. Tam przynajmniej mogli mieć przekonanie graniczące z pewnością, że Louvain znowu im w niczym nie przeszkodzi. Z tego co pamiętał biurka i pulpity znajdował się jakoś mniej więcej na wysokości miednicy, więc udogodnień im nie zabraknie. Może i nawet jakaś świeczka dla intymnego klimatu by się znalazła. A potem spojrzał spod ukosa, mocno zdziwiony na kuzynkę. Ostatnio kto się w tym tonie tak dopraszał czułych powitań od niego to stare ciotki na Yule. Nie spodziewał się, że Victoria mogłaby się tak szybko postarzeć. Najwidoczniej staropanieństwo nieszczególnie służyło pannie Parkinsonównie. Szanowny panie Prewett, ratuj pan mi kuzynkę, bo jeszcze mchem zarośnie. Pomyślał sobie. Zamiast powitania, po prostu wystawił do niej jęzor marszcząc przy tym brwi okropnie, jak na zadziornego gówniarza przystało. Pokazałby jej jeszcze powiekę od wewnątrz, ale odezwał się do niego Laurent, dla którego miał dzisiaj przygotowane o wiele lepsze maniery, niż do kuzynki. - No to sprawdźmy komu pójdzie dzisiaj lepiej. Wierzę że masz dobre oko do szczegółów. Jesteś moim faworytem na ten dzień. Odpowiedział z uśmiechem, podnosząc skrzyżowane palce do góry w wspierającym geście i tylko niby przypadkiem mrugnął do niego jednym okiem. A potem ruchem otwartych dłoni puścił parkę papużek przodem, przystając na propozycję panny Victorii. On tu był dzisiaj wyłącznie w roli złośliwego szydercy. No i podsłuchać co nieco na temat tych nieszczęsnych róż. Szedł za nimi równym krokiem w niewielkiej odległości, najpewniej kierując się bliżej w stronę oranżerii.