[03.09.72, ranek] Trening czyni mistrza

— Moglibyśmy to załatwić inaczej — zaczał. — Na przykład pójść na śniadanie jak cywilizowani ludzie zamiast zaczynać dzień od mordobicia — najmłodsza Bletchleyówna wymierzyła cios prawie idealny. Technikę miała nienaganną, decyzję podjęła w mgnieniu oka, a siła uderzenia była wystarczająca, aby zaskoczyć przeciwnika… Gdyby niestety była odrobina szybsza, bo Julek uchylił się w ostatnim momencie czując przy tym powiew od mijającej go pięści i wyprowadził własny atak. Czyli jednak jego własna żona miała większe szanse na tytuł ulubionego rodzica? To był cios prosto w ojcowską dumę, ale na szczęście też chwilę potem Hesia rzuciła jeszcze jedno słowo. ,,Przepraszam’’ i właściwie nie musiała nic mówić więcej. Mężczyzna zdążył poznać swoją córkę na tyle, aby od razu zwietrzył ala podstęp. Czyli chodziło o coś innego. O kogoś innego. Skupił się na walce, nie zamierzał jeszcze triumfować.
— No i widzisz córeczko? — rzucił ze współczuciem. — To jest problem z biciem ojca. Człowiek chce cię tylko trochę skarcić, a kończy się na tym… — nie dokończył, bo w tym samym momencie, gdy tylko dostrzegł jej chwilowe zawahanie — głupi ułamek zwłoki! — doskonale wiedzial, że to była jego szansa. Zupełnym przypadkiem podciął jej nogi. Julian miał w sobie coś z łajdaka i nawet nie próbował temu zaprzeczać. A skoro Hestia najwyraźniej postanowiła od rana atakować go pięściami, to widać odziedziczyła ten dryg po nim.

rzut na af III, podcięcie nóg upsik

Rzut Z 1d100 - 71
Sukces!