25.03.2025, 22:19 ✶
Anthony nie poświęcał zbyt wiele uwagi rozbierającemu się mężczyźnie, a jego fantazja bynajmniej nie galopowała w stronę mnogości scenariuszy, które mogłyby się wydarzyć tutaj, na islandzkich termach, gdzie miał w spokoju ducha odpocząć po wymagającym dniu i wygrzać kości namineralizowaną okolicznym wulkanem wodą. Shafiq zdawał sobie sprawę, że ludzkie ciało jest w stanie wyczuć, gdy jest obserwowane, a ktoś szkolony do walki z czarnoksiężnikami musiał przecież odznaczać się wysoką percepcją, która bez problemu poinformowałaby go o tym i kto wie, być może auror zrozumiałby to opatrznie. Ostatnim czego Anthony chciał, było wprawiać swojego gościa w dyskomfort, tymbardziej, że niejako porwał go tutaj wbrew jego woli.
Nie miał problemów by napić się wódki o lekko ziołowym posmaku. Skrzywił się potem, jako degustator wina nie przepadł za tak mocnym alkoholem, choć niewątpliwie pomagał on w pierwszym stadium dostania się do term. Przyjemne ciepło rozlewało się po jego ciele, charakterystyczne odrętwienie, które punktowało wszystkie napięte tkanki. Trochę żałował, że na ten wieczór nie zamówił tutaj również masażysty. Trochę cieszył się tego faktu, bo mimo wszystko splot okoliczności dawał mu okazję do rozmowy z aurorem, z którym co prawda łączyło go porozumienie, nie tak silne, jakby sobie tego życzył.
– Tu mnie masz przyznaję, choć oczywiście kajdanki to byłoby stanowczo zbyt mało, kto to widział pętać ledwie nadgarstki – bezceremonialnie doprowadzał sytuacje do absurdu, nadawał jej rys śmieszności, aby nikt nigdy nie mógł poza Morpheusem, wiedzieć jak blisko w tej przejaskrawionej formie jego słowa były prawdą. I też wynikało to raczej z teoretyzowania nad księgami różnych kultur prawiącymi o sztuce miłosnej czarodziejów, gdyż Anthony rozpatrywał erotykę - zwłaszcza własną - głównie w kontekście zagrożeń dla jego całkiem spokojnego życia, aniżeli pragnień, które chciałby jakkolwiek iścić, bez wspomnianej kontroli nad nimi. – Minimum 15 metrów liny, najlepiej porządnie nawoskowanej a i tak nic tak dobrze nie robi zmęczonemu urzędnikowi państwowemu, jak dobra mumifikacja, oczywiście tylko ostatnie jej stadium, bez wyciągania mózgów nosem. – Zaśmiał się lekko, pozostając w domku, gdzie pozbywał się śmierdzącego garnituru, zamierzając nie tyle co wyprać go, a anihilować w najbliższym czasie. – W Ministerstwie mamy nawet na to specjalny pokój. Na naszym piątym piętrze. Ot, profity wymiany kulturowej. W Egipcie to codzienność– Wątpił aby jego partner odrobił lekcje i wiedział, czemuż to Egipt jest tak bliski Shafiqowemu sercu, nie dbał o to jednak za bardzo.
Z domku wyszedł nago, przepasany ledwie ręcznikiem, zabierając ze sobą tak szklanki jak i butelkę. Nie lubił smrodu, ale jezioro miało właściwości lecznicze, opary zaś skutecznie oczyszczały tak umysł jak duszę. Uśmiechnął się więc lekko, nim pozostawiwszy okrycie na brzegu, zszedł po drabince do ciepłego, kamiennego zbiornika. Takie właśnie było życie polityka, niby odpoczywali, a on czuł się, jakby wciąż był w pracy, zmuszony by uważnie dobierać słowa i nie dać porwać rozmowie, rozgrzany wódką, zmiękczony siarczaną kąpielą. Zanurzył się do poziomu piersi, znajdując na wyślizganych kamieniach wygodne dla siebie ułożenie niedaleko wyjścia. Julian nie wiedział o tym, ale fakt, że byli tu razem był aktem wielkiego zaufania, ponieważ Anthony bał się wody bardzo i przez lata żył w przeświadczeniu, że tak właśnie umrze, po tym jak jego starszy brat najął aktorkę, która przepowiedziała mu taką, a nie inną przyszłość.
– Hmm?– mruknął nieco rozkojarzony, gdy padło pytanie, a potem przejechał wilgotną ręką po swoich włosach, które teraz zdawały się być ciemno brązowe. Uniósł głowę ku niebu, pozwalając zieleni odbić się w srebrzystych tęczówkach milczącej refleksji. – Nie wiem. Dużo zależy od Ciebie. Myślałeś już do którego sędziego uderzyć z tym śledztwem? To musi być ktoś bardzo głodny awansu. Odpowiednio przebojowy i bezwzględny. – sugerował uczynnie, teraz, gdy mogli pozwolić sobie na tak otwartą rozmowę.
Nie miał problemów by napić się wódki o lekko ziołowym posmaku. Skrzywił się potem, jako degustator wina nie przepadł za tak mocnym alkoholem, choć niewątpliwie pomagał on w pierwszym stadium dostania się do term. Przyjemne ciepło rozlewało się po jego ciele, charakterystyczne odrętwienie, które punktowało wszystkie napięte tkanki. Trochę żałował, że na ten wieczór nie zamówił tutaj również masażysty. Trochę cieszył się tego faktu, bo mimo wszystko splot okoliczności dawał mu okazję do rozmowy z aurorem, z którym co prawda łączyło go porozumienie, nie tak silne, jakby sobie tego życzył.
– Tu mnie masz przyznaję, choć oczywiście kajdanki to byłoby stanowczo zbyt mało, kto to widział pętać ledwie nadgarstki – bezceremonialnie doprowadzał sytuacje do absurdu, nadawał jej rys śmieszności, aby nikt nigdy nie mógł poza Morpheusem, wiedzieć jak blisko w tej przejaskrawionej formie jego słowa były prawdą. I też wynikało to raczej z teoretyzowania nad księgami różnych kultur prawiącymi o sztuce miłosnej czarodziejów, gdyż Anthony rozpatrywał erotykę - zwłaszcza własną - głównie w kontekście zagrożeń dla jego całkiem spokojnego życia, aniżeli pragnień, które chciałby jakkolwiek iścić, bez wspomnianej kontroli nad nimi. – Minimum 15 metrów liny, najlepiej porządnie nawoskowanej a i tak nic tak dobrze nie robi zmęczonemu urzędnikowi państwowemu, jak dobra mumifikacja, oczywiście tylko ostatnie jej stadium, bez wyciągania mózgów nosem. – Zaśmiał się lekko, pozostając w domku, gdzie pozbywał się śmierdzącego garnituru, zamierzając nie tyle co wyprać go, a anihilować w najbliższym czasie. – W Ministerstwie mamy nawet na to specjalny pokój. Na naszym piątym piętrze. Ot, profity wymiany kulturowej. W Egipcie to codzienność– Wątpił aby jego partner odrobił lekcje i wiedział, czemuż to Egipt jest tak bliski Shafiqowemu sercu, nie dbał o to jednak za bardzo.
Z domku wyszedł nago, przepasany ledwie ręcznikiem, zabierając ze sobą tak szklanki jak i butelkę. Nie lubił smrodu, ale jezioro miało właściwości lecznicze, opary zaś skutecznie oczyszczały tak umysł jak duszę. Uśmiechnął się więc lekko, nim pozostawiwszy okrycie na brzegu, zszedł po drabince do ciepłego, kamiennego zbiornika. Takie właśnie było życie polityka, niby odpoczywali, a on czuł się, jakby wciąż był w pracy, zmuszony by uważnie dobierać słowa i nie dać porwać rozmowie, rozgrzany wódką, zmiękczony siarczaną kąpielą. Zanurzył się do poziomu piersi, znajdując na wyślizganych kamieniach wygodne dla siebie ułożenie niedaleko wyjścia. Julian nie wiedział o tym, ale fakt, że byli tu razem był aktem wielkiego zaufania, ponieważ Anthony bał się wody bardzo i przez lata żył w przeświadczeniu, że tak właśnie umrze, po tym jak jego starszy brat najął aktorkę, która przepowiedziała mu taką, a nie inną przyszłość.
– Hmm?– mruknął nieco rozkojarzony, gdy padło pytanie, a potem przejechał wilgotną ręką po swoich włosach, które teraz zdawały się być ciemno brązowe. Uniósł głowę ku niebu, pozwalając zieleni odbić się w srebrzystych tęczówkach milczącej refleksji. – Nie wiem. Dużo zależy od Ciebie. Myślałeś już do którego sędziego uderzyć z tym śledztwem? To musi być ktoś bardzo głodny awansu. Odpowiednio przebojowy i bezwzględny. – sugerował uczynnie, teraz, gdy mogli pozwolić sobie na tak otwartą rozmowę.