Jesień 1972, 8/9 września - Spalona Noc // Faza IV: Nowa Nadzieja

Niektórzy bardzo usilnie trzymali się życia. Dużo mocniej niż starali się na co dzień zaznaczyć swoją obecność na świecie. Swoim wkładem niewiele nowego wnosili do tego grajdołka, a i tak byli niezwykle przywiązani do swojej egzystencji. Późna pora dawał już o sobie znać. Najwidoczniej tylko Briell był zaprzyjaźniony z nocą i księżycem, bo ani Lou, ani Bella nie potrafili powtórzyć jego kroków w zacieraniu śladów. Całe szczęście, że Binns był już unieszkodliwiony pod urokiem pianisty. Louvain tylko mruknął coś niezadowolony pod nosem i odsunął się od pulsującego źródła płomieni w które przeturlał się ten nieszczęśnik. Może był to znak, że najwyższa pora już kończyć ten spektakl, zanim to jemu zdąży się uzbierać na kolejny policzek od kogoś. Rzucił wymownym spojrzeniem w obie strony dwójki swoich partnerów, dając do zrozumienia, że pora się rozejść. Sam zniknął w cieniu teleportując się z miejsca zdarzenia.

Koniec sesji