21.07.2025, 10:51 ✶
Rodolphus ściągnął brwi pod maską. To, jak Cynthia się zachowywała, sugerowało że brała go za kogoś innego. Kogo? Nie miał pojęcia - i raczej nie interesowało go, za kogo go miała. Zbierał jednak informacje, zapamiętywał każde jej słowo, żeby później w spokoju móc przeanalizować tę rozmowę i dopasować maskę oraz pseudonim do osoby, o którą Flint mogła się martwić. Czy czuł się zazdrosny, że była z kimś innym tak mocno związana? Nie, jeszcze nie. Każde z nich miało swoje życie, a mimo iż Cynthia zainteresowała go swoją wiedzą i sposobem bycia, to nie planował zarzucać na nią sieci. Była zbyt cenna, by próbować nią manipulować w tak obrzydliwy sposób, jak robił to na przykład z młodym Mulciberem.
- Nikt dzisiaj nie jest bezpieczny. Ty mogłaś być, twój dom stoi i ominęły go jęzory ognia - powiedział, lekko przekrzywiając głowę. Gdy pstryknęła go w maskę, przewrócił oczami, czego na szczęście widzieć nie mogła. - Wiesz dobrze, że ministerstwo nie zauważyłoby twojej nieobecności. Są pogrążeni w chaosie, a to dopiero początek.
Nie musiała pytać, skąd to wie. To było oczywiste, że jako śmierciożerca wiedział więcej, niż inni. Nie znał wszystkich planów swoich towarzyszy, ale słuchał i obserwował. Sam niszczył kominki sieci fiuu i mordował sowy, by przerwać komunikację. Sam zamordował kilka osób, by rozgłośnia radiowa Nottów przestała nadawać.
Chaos.
Słodki chaos, który opanował Londyn, miał woń ognia i popiołu. Słodyczą był tu gryzący dym i kłęby sadzy, wpadające w płuca. Tak bardzo skupiony na Cynthii również nie dostrzegł cienia gdzieś z boku.
- Za kogo mnie bierzesz, jeżeli uważasz, że mógłbym podnieść na ciebie różdżkę? - zapytał cicho, obracając swoje narzędzie zbrodni w palcach odzianych w rękawiczkę. Nie spuszczał z niej wzroku, ale coraz bardziej intrygowało go to, z kim go myli. Na wspomnienie o złamaniu ręki tylko prychnął. - Nie zdążyłabyś podnieść na mnie ręki.
W tych słowach brzmiała okropna pewność siebie, połączona z pychą. Ale Lestrange posłusznie cofnął się o mały krok, chociaż nadal nie unosił różdżki. Wzruszył ramionami na pytanie o jej ojca. Cynthia chyba nie do końca zdawała sobie sprawę z tego, jak to wszystko działało. Nie byli brutalami, którzy mordowali wszystkich jak leci. Oni po prostu walczyli o lepsze jutro.
- Jesteś czystej krwi czarownicą. Utalentowaną, lojalną i pewnie stąpającą po ziemi. Nawet jeżeli nie opowiedziałaś się po żadnej ze stron, to takie osoby są cenne. Ale musisz wiedzieć, że czas wyboru nadchodzi. Nie możesz stać do końca życia w rozkroku, unikając odpowiedzialności.
Czy wiedziała, że ten czas nadchodził szybciej, niż się spodziewała? Powinna, nie była w końcu głupia. Ale czy wiedziała, że przyjdzie on lada moment, a gdy w końcu wybierze jedną ze stron... To nie będzie odwrotu? Lestrange cofnął się o jeszcze jeden krok, dając jej odpowiednią przestrzeń, ale nie odchodził. Nie nawykł do tego: jeżeli chciała, żeby się rozdzielili, to ona musiała zrobić pierwszy krok.