Kruk Elliotta

Iskierko,

Nie masz za co przepraszać. Zajmę się tą sprawą niezwłocznie.

Tak, kapibar. Myślałem nad zwykłym pupilem, ale doszedłem do wniosku, że do kogoś oderwanego od rzeczywistości jak ja pasuje równie nieoczywiste zwierzę. Swoją drogą, zamierzam wyprowadzić się pod Londyn, mam dość miasta. Odezwałem się już nawet do Eden. Mam nadzieję, że nie wciśnie mi pluskiew.

Nie zamierzam pytać. Sam namiętnie czytam porady z Czarownicy podczas długich kąpieli przy świecach zapachowych i nie wstydzę się tego (przed Tobą).
Co do Nicholasa - na Merlina, jak on szybko rośnie! Koniecznie muszę Was odwiedzić, tak dawno go nie widziałem. Tymczasem ślę dla niego mały prezent. Mam nadzieję, że się spodoba!

Percy

P.S. Przemyślałem sprawę i zadowolę się trzema.

Do listu dołączona została paczuszka, a w niej niewielkich rozmiarów pluszowa kapibara.

Oprócz tego w kopercie znajdowała się kolejna kartka, która spłonęła po przeczytaniu:

Tak zrobię. Ostrzegam jednak, że będzie to dla mnie trudna rozmowa. Obawiam się, że będą potrzebne Ci wszystkie pokłady cierpliwości, jakie względem mnie posiadasz.