[Jesień 72, 30.09 Ekstaza Merlina - impreza towarzyska]

Z Lou, Atreusem, Brenną i Caiusem przez część bankietową do baru - w barze.

Sztukę każdy mógł interpretować po swojemu, ale ciężko byłoby nie zgodzić się ze stwierdzeniem Atreusa, że Salazarowi zrobiłoby się chyba słabo. Była to barwna kreacja, aktorzy byli zdolni i dawali z siebie wszystko, ale niezbyt trafiała w jej gusta, pomijając już całkiem kwestię braku skupienia na tyle dużego, aby móc odpowiednio chłonąć przedstawienie. Bardziej poszczególne elementy niż całość. W zamyśleniu wciąż zaczepiała suknie lub owijała na palcu jeden z loków. Nie zamierzała od razu tego wieczoru skreślać. Cieszyła się ze swojego towarzystwa, do którego wracała spojrzeniem.
- Wydaje mi się Atreusie, że był to element, który mógł odrzucić najwięcej osób z widowni. Zupełnie nie pasuje mi to do obrazu Merlina.-  przyznała mu rację, posyłając mu krótki uśmiech. Jego słów o oklaskach już nie skomentowała, patrząc na scenę. Gdy zasiadali dookoła ważni goście, a całe wydarzenie miało charytatywny wydźwięk, czego innego się spodziewać? Nawet jeśli byłoby okropnie, wszyscy by klaskali. Bo tak wypadało, bo tego oczekiwała socjeta. Oddechu. I krew plamiąca kosztowe suknie i skrojone fraki lub garnitury, zupełnie temu nie przeszkadzała. Jej wzrok znów powędrował na brunetkę. - Muszę się zgodzić odnośnie do tancerek. Muzyka i układy były chyba dla mnie najlepszym elementem. Najciekawszym.. - w jej głosie pojawiła się nuta entuzjazmu, bo to faktycznie obserwowała. Znała jakieś podstawowe tańce, których wymagano na oficjalnych balach i spotkaniach, ale ta forma sztuki zawsze wydawała się jej wyjątkowo lekka i piękna, podkreślająca to, jak lekko i zwinnie mógł poruszać się człowiek. Odpowiedni strój i wyglądał, jakby latał. - Tak czułam, że nie trafi w Twój gust. - dodała w stronę Lou, odszukując na chwilę spojrzenie onyksowych oczu i kiwnąć głową w podziękowaniu za to, że odsunął jej krzesło. Nie była przyzwyczajona, że trzymał ją tak blisko siebie, dbając o każdy, najmniejszy nawet detal. Był dziś jak prawdziwy gentleman, z którego ramienia skorzystała, kierując się w stronę baru.
- Niezbędne, aby poprawić jakość i wrażenia podczas spektaklu.- odparła z westchnieniem, a nawet drobnym wzruszeniem ramion. Gdyby ona siedziała na pierwszym rzędzie, najpewniej by się przesiadła, zważywszy na bankiet, który miał się odbyć po tym, jak teatr opustoszeje. Może wizja tej sztuki w takiej formie należała do człowieka współczesnego i pełnego reform, na którego większość czarodziejów nie była jeszcze gotowa? Doświadczenie samo w sobie było ciekawe, pomagało dostrzec nowe perspektywy temu, kto się lepiej przyglądał. Gdy loże opustoszały, a zaproszeni goście zaczęli gromadzić się w jednym miejscu, dostrzegła sporo znajomych twarzy, okazjonalnie z kim się witała skinieniem głowy lub drobnym gestem. Zawsze lubiła obserwować otoczenie. Od swojego towarzystwa jednak się nie ruszała, chociaż miała w planach później wpłacić jakąś kwotę na zbiórkę, która była przecież głównym celem tego spotkania. Ludzie będą komentować, kto dołożył galeona, a kto był skąpy.
- Nikt się nie spodziewał, że kapibary zawładną Londynem. Przynajmniej na długo zostanie w pamięci. - stwierdziła, przypominając sobie, jak wiele plotek na ten temat  krążyło po Ministerstwie. Odwzajemniła spojrzenie Brenny, chcąc nim przekazać, że dziś nie zamierzała sięgać po alkohol, o ile nie zrobią symbolicznego toastu z szampana i nie będzie do tego zmuszona. Trudno było jednak oczekiwać, że i towarzyszący im Panowie pójdą tą drogą. - Może ja z Brenną zajmiemy miejsca, a wy zadbacie o napoje? - zaproponowała, przenosząc spojrzenie kolejnego po nich, zatrzymując się na Lou. Nie wątpiła, że nie pogardziłby magicznymi trunkami i niespodziankami, które z nich płynęły. Zrobiła dwa kroki w stronę Longbottom, rozglądając się dookoła w poszukiwaniu odpowiedniego miejsca.  Ruch głowy sprawił, że włosy kołysały się dookoła jej twarzy, usiłując w całości przemknąć na plecy i opuścić ramiona, co jednak umożliwiała im spinka.