Gdyby tylko nie wiedział, że w Philomenie tyle z krwi Mulciberów co pcheł na kundlu po kąpieli, rzekłby, że zaklinanie rzeczywistości mają głęboko w genach. Jednak zdolność owijania faktów w iluzję była niczym zaraza i zatruwała myślenie wszystkim, którzy zbyt długo obcowali z nimi. W przypadku pani starszej trwało to tak długo, że aż popadła w konfabulację, myśląc, że rodowe insygnia należą się jej niczym przyrodzone. Jednak w jedno byłby naprawdę skłonny uwierzyć. W to, że przemoc w jej mniemaniu nie jest dobrym rozwiązaniem. Co samo w sobie jest dość dziwaczne, a może nawet niepokojące, bo w konserwatywnych rodzinach kary cielesne były modne nawet dzisiaj, a co dopiero w zeszłym tysiącleciu. Ponoć w dziewiętnastym wieku ciężko było o prosty pogrzebacz przy kominku, a sytuacja czystkokrwistych była zdecydowanie lepsza niż obecnie. Oczywiście nie będzie wypominał prababce podeszłego wieku, bo mógłby się ostro przeliczyć, a przy okazji to mało taktowne. Tutaj mogła pomóc już tylko mugolska metoda datowania radiowęglowa. Może gdyby Potterówna nie szczędziła razów w wychowaniu synów oraz wnuków miałaby ich kilku więcej. Na przykład wybiłaby im z głowy głupie decyzje oraz niezdrowe nawyki. Tak brzydko mówiła i myślała o Czarnym Panu, że aż swędział go wąż w czaszce pod rękawem koszuli, by pokazać jej jak bardzo nietrzeźwe jest jej myślenie. Udowodnić, że pociąg odjechał, a ona została sama na stacji Idiotyzm Główny. Ukazać jak jej wnuka może przywołać do siebie jak psa jedną komendą i to uniformie mrocznej sługi. Jednak co smutne było niezmiernie, nie chodziło o jego własne ego, a o coś znacznie większego. Pragmatyzm ponad dumę.
- Brak należytej pokory wśród szlam traktuje jako wadę, zepsucie właśnie. Zachowanie do przewidzenia, skoro od tak dawna nikt nie postawił im wyraźnej, bolesnej granicy, której nie powinni przekraczać. Odparł wyraźniej. Wciąż mówili o tym samym, jednak dalej jakby pani prawnik usilnie szarpała się z faktami, że dotychczasowe poczynania nie przynosiły zbytnich efektów. Jednak tak to już było z osobami starszymi i postępującą demencją. Czasem trzeba było przyznać rację babci i po prostu podać leki.
- Demokracji? Powtórzył za nią pytająco, nie ukrywając zaskoczenia. Przez chwilę wahał się poważnie, czy dobrze usłyszał, czy dobrze zrozumiał. Czy aby wciąż mówili o tym samym społeczeństwie, czy może Philomena już za bardzo odleciała z fantazjami. Panujący system miał sporo problemów i wadliwych mechanizmów, ale jedno co było w nim lepsze to zdecydowana władza wewnątrz jednego organu. Ministerstwo nie miało w sobie zbyt wiele z trójpodziału władzy. Właściwie Wizengamot był sądowniczą, ustawodawczą oraz jednocześnie nosił wiele znamion wykonawczej również. No i co najważniejsze wybór ministra, czy innych oficjeli nie był równy, ani powszechny. To wiedza, którą wynosiło się jeszcze z Hogwartu. Właściwie nie tak dawno razem z Lorien, ironizowali sobie nad stanem prawnym magicznego systemu w podobnym tonie. Dziwne, że tak proste pomyłki zdarzały się tak słynnej prawniczce jak Philomena. Nie mniej, jednak uznał to za niezbyt fortunnie dobrany skrót myślowy i nie zamierzał wchodzić jej w kompetencje. W końcu w świecie prawa był jedynie asystentem na stażu.
- Proponuję konsolidację merytoryczną. Stworzenie ośrodka analitycznego wraz z cyklicznym wydawnictwem. Platforma, dzięki której nie tylko my, ale również inni z racjonalnym oglądem, będą w stanie mówić jednym, spójnym głosem. Głosem krytykującym Ministerstwo i nawołującym do pokoju przez ustępstwa. Pax Magica. Próbował być chłodny i zdystansowany, tak jak Potter lubiła, jednak ostatni zwrot wyrwał z jego cynicznej duszy kąśliwy uśmieszek. Wszyscy chcieli spokoju, powrotu do normalności najszybciej jak to możliwe. No może nie wszyscy, ale przynajmniej ci którzy w tej wojnie płacili największą cenę i znoszenie kolejnych trudów przychodziło im z coraz większym wysiłkiem. Należało przypomnieć, że pokora to klucz od porządku i ładu.